vrijdag 22 oktober 2021

Fabian Cancellara : 2013

2013 was een zonovergoten editie wat zorgde voor een geanimeerde koers en een hoog gemiddelde van ruim 44 per uur. Deze editie was 254 kilometer lang en de renners moesten ruim 52 kilometer kasseien verteren.

Van de 198 gestarte renners zijn er 118 in de officiële uitslag opgenomen. Opmerkelijk is dat nummer 20 slechts een minuut achterstand heeft op winnaar Cancellara. Dat ondanks dat er vanuit de start knalhard gefietst is.

De top 20 binnen een minuut betekend wel dat diep in de finale er nog heel veel renners zichzelf een kans gaven op de overwinning.

Toch waren het Fabian Cancellara en Sep Vanmarcke die de rest achter zich lieten en op de wielerbaan mochten gaan sprinten om de begeerde winst.
Deze sprint werd nog wat chaotisch omdat de achtervolgers net iets minder dan een ronde op de wielerbaan aan achterstand hadden.

Uiteindelijk won Cancellara vrij makkelijk de sprint en haalde op die manier zijn derde overwinning in Parijs-Roubaix.

Dit was ook een editie die ook voor de TV kijker voorbij vloog. Daarom lekker om op een druilerige dag nog eens van deze editie te gaan zitten genieten. 

Podium 2013
1.  Fabian Cancellara
2. Sep Vanmarcke
3. Niki Terpstra

donderdag 14 oktober 2021

Kasseien in Tour 2022

Het schema van de Tour de France 2022 is zojuist bekend gemaakt. We beginnen volgend jaar in Denemarken en de finish is zoals gebruikelijk in Parijs.

De renners krijgen een serieus pak bergen te verteren. Maar liefst zes keer zal de finish bergop zijn. Voor veel Nederlandse fans zal het goed nieuws zijn dat de beklimming naar Alpe D'Huez weer in het parcours zit.

Deze blog gaat echter niet over cols maar over kasseien. We zijn dan ook verheugd dat er volgend jaar weer een kasseienrit in het etappeschema is opgenomen.

De afgelopen drie edities heeft de Tour het zonder kasseienrit gedaan maar deze keert in 2022 weer terug.
Rit 5 staat op woensdag 6 juli gepland en gaat van Lille naar Wallers-Arenberg. Totaal 11 stroken met een totale lengte van net geen 20 kilometer kasseien.
Voor specialisten zoals Van Aert, Van Der Poel en Lampaert een "walk in the park" maar voor lichtgewicht klimmers die dit niet gewend zijn gaat 6 juli een onvergetelijk dagje worden.

 

 


zaterdag 9 oktober 2021

Sonny Colbrelli : 2021

Vorige week zondag was het na tweeënhalf jaar eindelijk weer zo ver. Alle fans van deze koers zaten flink op hun honger, maar het wachten is ruimschoots beloond. Dit was een koers waar je wel honderd boeken over kan schrijven.
Het was sinds 2002 dat we een natte editie hebben gekregen dus geen van de renners had ooit in koers op natte noord Franse kasseien gereden. Voor zo'n 60 renners was het sowieso een debuut en het volledige podium zou uiteindelijk bezet worden door debutanten. 
 
Voor het zover was hebben we een spectaculaire koers gezien. Sommige "experts" voorstelde hooguit 20 man aan de streep en volle ziekenhuizen. Zo'n 100 renners staan in de officiële uitslag en dat is 60%. Mooi getal om eens bij stil te staan. Heel veel renners voelde dat dit - om meerdere redenen - een special editie was en wilde in de uitslag komen. Naast de renners die in de officiële uitslag staan hebben nog een aantal renners de wielerbaan weten te bereiken. Echter buiten tijd maar de wil om deze editie uit te rijden was onwaarschijnlijk groot. 
 
Het duurde even voor de vroege vlucht op gang kwam, maar voor de eerste kasseien reed er uiteindelijk een zeer grote groep weg. In deze kopgroep renners van alle grote ploegen maar op de eerste kasseistroken begonnen de eerste renners al af te haken.
De kopgroep werd bij iedere volgende strook dunner maar bepaalde toch in grote mate het verloop van de koers. Uiteindelijk waren alleen Florian Vermeersch en Nils Eekhof over.
Op hun hielen gezeten door een groepje wat eveneens was overgebleven van de grote kopgroep. Daarachter probeerde ploegen van mogelijke kanshebbers terug in de koers te komen maar het tempo aan de kop van de wedstrijd bleef - zeker gezien de staat van het parcours - zeer hoog.
 
Eekhof viel van voren weg en op enig moment leek Gianni Moscon op weg naar een groot solonummer. Vermoeidheid, een lekke band en een val waren diep in de finale een pijnlijke cocktail dat hij niet langer podium kandidaat was.
Van der Poel en Colbrelli waren knap van achter naar de kop van de koers weten te komen. De jonge Vermeersch wist van geen ophouden en zou samen met de Italiaan en de Nederlander op weg gaan naar de wielerbaan.
De jacht achter de kopgroep was rommelig maar het gat was te klein om als kopgroep te gaan zitten treuzelen. Colbrelli die tot dan toe vrij zuinig zich in de kop van de wedstrijd had weten te manoeuvreren nam nu ook zijn verantwoording.
Helemaal gerust was Colbrelli niet in z'n sprint want op Carrefour de l'Arbre probeerde hij van z'n twee medevluchters te komen. Hoewel zowel Vermeersch en van der Poel al enorm met hun krachten hadden gesmeten kwam Colbrelli niet van ze af.
 
Op het eind van de Gruson probeerde Vermeersch het dan nog een keer. Ook in de straten van Roubaix probeerde Vermeersch het nog en keer en toen was al duidelijk dat Colbrelli z'n twee kompanen in de sprint ging opeten.
In een sprint met drie was Colbrelli op afstand de sterkste. Vermeersch was ondanks zijn droomdebuut toch teleurgesteld en dat mag. Als je zo dicht bij bent wil je ook winnen.
Van der Poel kon leven met z'n derde plaats en heeft zoals hij dat zelf zo mooi kan zeggen "gekoerst zoals ik wil koersen"
Colbrelli is aan een geweldig seizoen bezig en absoluut een verdiend winnaar, maar Florian en Mathieu hebben deze editie op onnavolgbare wijze gekleurd.
 
Podium 2021
1. Sonny Colbrelli
2. Florian Vermeersch
3. Mathieu van der Poel 
 

dinsdag 5 oktober 2021

Interview trotse vader na 3de plek Mathieu

Adrie vd Poel geeft op trotse wijze zijn visie op de podium plek van zoon Mathieu na een legendarische editie van Parijs-Roubaix.

zondag 3 oktober 2021

Delko in klassieke Look trui

Het team van Delko start vandaag in een heel speciale trui. Speciaal voor deze Parijs-Roubaix heeft het team truien laten maken die gebaseerd zijn op het shirt van de voormalige La Vie Claire ploeg.
De ploeg die we kennen van Bernard Hinault en Gre LeMond en natuurlijk van de introductie van de Look klikpedaal.
Het origineel  uit de jaren 80 was gebaseerd op schilderijen van Mondriaan en het was in alle opzichte een vernieuwd shirt. Het waren ook de jaren dat moderne stoffen hun intreden deden en de wollen trui naar het museum kon.

Fraaie keuze om als ploeg hier mee uit te pakken alleen of met de modder van vandaag de truien lang herkenbaar gaan blijven?

zaterdag 2 oktober 2021

1e vrouwen editie voor Lizzie Deignan

Elizabeth Deignan heeft vanmiddag op indrukwekkende wijze de eerste editie van Parijs-Roubaix voor vrouwen gewonnen. 
Op de eerste kasseistrook met nog 82 kilometer te gaan begon ze aan een groot avontuur wat ze succesvol wist af te ronden.
 
De extreme regen bleef uit maar op een aantal kasseistroken was toch veel blubber wat voor de nodige valpartijen zorgde. Toch zal zonder die valpartijen er geen andere winnares zijn geweest. Deignan was enorm sterk en bouwde haar voorsprong stelselmatig uit. 
Marianne Vos probeerde op de strook van Camphin-en-Pévèle in een alles of niets poging nog bij Deignan te komen. Vos snoepte snel een minuut van de voorsprong af maar Deignan was te ver weg.
 
Zeer knappe prestatie van Vos maar na de tweede plek van vorige week op het WK had dit toch een heel mooie revanche kunnen zijn.
Op Deignan stond echter geen maat en Lizzie had ook slim gekoerst. Door vroeg in de aanval te gaan bleef ze uit de ellende van valpartijen. Alleen rijden is uiteraard mega zwaar maar heeft in een koers als deze veel voordelen.
Waarom hebben we gezien in de achtervolgende groep waar toch een paar keer een serieuze valpartij viel op te te tekenen.
Dat neemt niet weg dat Lizzie het voor ons als TV-kijker ook een paar keer heel spannend wist maken. Zo was er de slipper in de laatste bocht op Mons-en-Pévèle en ook op Camphin-en-Pévèle maakte Lizzie het voor de TV-kijker even heel spannend.

Een mooie eerste editie voor vrouwen maar er mag volgend jaar echt wel 40-50 kilometer aan de voorkant voor gezet worden. Daarnaast hoop ik dat volgend jaar de live uitzending eerder begint, want toen deze vanmiddag begon was de koers - ondanks de schitterende achtervolging van Vos - eigenlijk al gedaan.
Achter Vos kwam ook Elisa Longo Borghini alleen aan op de wielerbaan en dat leverde bij elkaar wel een heel schitterend podium op.
 
Podium vrouwen 2021
1. Elizabeth Deignan
2. Marianne Vos
3. Elisa Longo Borghini

2002 de laatste natte Roubaix

Voorlopig is de editie van 2002 de laatste echte natte editie. Er zijn dus geen renners in het huidige peloton die al eens een natte editie van Parijs-Roubaix hebben gereden.
Zowel voor vandaag als morgen wordt er regen verwacht en dat zullen maar heel weinig renners en rensters echt weten te waarderen.
Voor ons als toeschouwer levert dat spectaculaire beelden op, maar mogelijk ook valpartijen met minder fraaie afloop.

De vrouwen rijden vanmiddag hun eerste editie van Parijs-Roubaix. Daar hebben ze veel en veel te lang op moeten wachten maar het ziet er naar uit dat het gelijk een natte editie wordt. 

Veel fans zullen met spanning uitkijken naar beide koersen en om het wachten op deze zaterdagochtend wat aangenamer te maken zijn hier twee(!!) uur Parijs-Roubaix 2002...........


vrijdag 1 oktober 2021

Speciale truien Jumbo ploeg

Vanwege het 100 jarig jubileum van de sponsor rijdt de Jumbo-Visma ploeg zondag in een aangepast tenue. Naast een jubileumschild is vooral de print met kasseien op de achterzijde van de kampioenstrui van Wout Van Aert schitterend om te zien.

Dit zullen wel truitjes worden die onder verzamelaars het heel goed gaan doen.

Voorpret

Vandaag staat in het AD editie Rotterdam-Oost een interview met mij over.................de schoonste koers.

Altijd leuk zo'n stukje in de krant maar de voorpret gaat natuurlijk verder. Lekkernijen in huis halen, reserve TV, dubbele internet verbindingen.......niks mag er natuurlijk fout gaan dit weekend.

Ja weekend want morgen rijden de vrouwen hun eerste editie en zondag zijn de mannen aan de beurt voor de 118 keer al weer.


donderdag 30 september 2021

Editie 2022

Ja er staat echt 2022. Al jaren wordt Parijs-Roubaix georganiseerd op de tweede zondag in April en dat is precies een week na de Ronde van Vlaanderen. De Vlaamse hoogmis staat al jaren geprogrammeerd op de eerste zondag van April.
 
Door de Corona is geen koers zo hard geraakt als Parijs-Roubaix en maar liefst drie (!!) keer is een geplande datum geannuleerd. Eerst sneuvelde het voorjaar 2020 en ook het alternatief in het najaar haalde het niet. Ook dit voorjaar ging de stekker eruit en het zal voor veel fans uitkijken zijn naar aanstaande zondag.

Organisaties als de ASO die verantwoordelijk is voor Parijs-Roubaix werken met planningen over meerdere jaren en zo moet nu al de datum voor volgend jaar vast staan.
Dat is dit keer echter WEER niet de tweede zondag in April. 
Dit keer zijn het Franse verkiezingen die in de weg zitten. In het verleden is de koers wel een naar de maandag verschoven zoals in 1972. 
Om diverse (lees: geld) redenen was dat geen interessante optie en de ASO heeft geruild met de Amstel Gold Race.
Onze Nederlandse klassieker komt volgend jaar dus tussen De Ronde Van Vlaanderen en Parijs-Roubaix te zitten en het gaat uiteraard om eenmalige ruil.

Voorlopige kalender voorjaar 2022:
5 Maart - Strade-Bianche
19 Maart - Milaan-San Remo
27 Maart - Gent-Wevelgem
3 April - Ronde van Vlaanderen
10 April - Amstel Gold Race
17 April - Parijs-Roubaix
24 April - Luik-Bastenalen-Luik


woensdag 29 september 2021

Parcours Elite 2021

Het parcours kent eigenlijk geen verrassingen ten opzichte van de laatste edities. De 118e editie is 257,7 kilometer lang en bevat 30 sectoren met kasseien. Deze sectoren zijn samen goed voor 55 kilometer kasseien waarvan sommige heel, heel, heel erg slecht liggen.
De renners krijgen 100 kilometer de tijd om op te warmen als na goed twee uur koers de eerste kasseien bij Troisville opdoemen.
Voor aanstaande zondag wordt regen opgegeven en de kasseien van Troisville liggen er dan doorgaans slecht bij.
Bij regen is het dan ook te hopen dat het peloton in die eerste uren al een beetje uit elkaar is gevallen en er niet een hongerige meute van 200 man de kasseien opstormt.

Na de kasseien van Troisville krijgen de renners nergens meer echt rust. Om de haverklap duikt er zo'n gruwelijke Noord Franse hindernis op.
Onder die hindernissen ook de zeer lange strook van Quiévy - Saint-Pyhton welke sinds een paar jaar is omgedoopt tot secteur John Degenkolb. Het zal de derde hindernis van de dag zijn en deze strook is maar liefst 3700 meter lang. Hiermee is het tevens de langste strook in deze editie en menig renner zal na deze strook het al spuug en spuug zat zijn. 
Als het dan ook nog regent zullen we de eerste passagiers in de bezemwagen mogen verwelkomen. Renners die hun kopman door de aanloop moesten loodsen en op de kasseien zelf niet veel te zoeken hebben zullen hier maar wat graag in de remmen knijpen.

Voor wie voor winst of podium gaat moet het dan nog echter gaan beginnen. De stroken volgen elkaar snel op en na 10 stroken en met nog 95 kilometer te gaan is daar het legendarische Bos van Wallers.
Zelfs voor specialisten een gruwel en met regen zijn deze kasseien (het zijn daar overigens meer keien dan kasseien) spek en spek glad.
De afstand naar de wielerbaan is nog te groot om hier de koers al te winnen, maar je kan hem hier wel verliezen. Een lekke band hoeft hier nog niet in de weg te zitten, maar een nare valpartij kan er zomaar voor zorgen dat deze Parijs-Roubaix na 150 kilometer is afgelopen.

Ook na het Bos van Wallers blijven de stroken zich vlot achter elkaar opvolgen. Hoewel de renners vanaf de eerste kasseien voor iedere twee kilometer asfalt er één op kassei krijgen, zal menig renner inmiddels het gevoel hebben constant op van die duivels stenen te rijden.

Voor veel fans is het dan uitkijken naar de passage op Mons-en-Pévèle. Een vijf sterren strook met een paar lastige bochten en het nodige hoogteverschil. De kasseien liggen op sommige plaatsen redelijk maar op een aantal andere plaatsen gruwelijk slecht. 
Hier wordt veel met trekkers gereden en eigenlijk ligt er altijd zand en klei op de kasseien. Met regen betekend dat dus blubber!

Het is dan nog een kleine 50 kilometer naar de meet en grote specialisten als Fabian Cancellara en Tom Boonen hebben vanaf hier succesvol een solo af weten te ronden.
Of we dat zondag gaan zien is de vraag. Veel renners hebben een zwaar seizoen achter de rug en Parijs-Roubaix is dit keer geen voorjaarsklassiekers maar een najaarsklassieker. Het zal hier en daar zeker aan wat frisheid ontbreken.

Wie wil winnen zal na het afrijden van Mons-en-Pévèle toch nog goed een uur aan de bak moeten. De renners hebben dan nog precies 10 stroken tegoed waarvan we de laatste in Roubaix mogen verwaarlozen. 
De andere negen stroken die de renners nog krijgen zijn echter wel serieuze kost. De strook van Bourghelles - Wannehain krijgt met 1100 meter maar drie sterren, maar de kasseien liggen slecht en het eerste stuk loopt smerig op en de wind staat hier vaak in het nadeel. Wie sterk is moet het niet laten hier eens een stevige selectie door te voeren.
Een klein stukje verder wacht met nog 20 kilometer te gaan de strook van Camphin-en-Pévèle. Een vier sterren strook van zo'n twee kilometer lang die tussen de bietenvelden ligt. 
Bieten? Ja bieten en dat betekend - zeker in deze tijd van het jaar - overal klei en natte klei is niks anders dan blubber.........
 
Na deze hindernis ruiken de renners als het ware de wielerbaan en het gevoel er bijna te zijn zou zomaar in de vezels kunnen kruipen. MIS!
Op 17 kilometer van de meet staat daar poort naar het ergste stukje hel namelijk de strook van Carrefour de l’Arbre. Het is vast een discussie waard of het Bos van Wallers of die van Carrefour de l’Arbre de meest gruwelijke strook is. 
Als je ze allebei fris oprijdt is het Bos vast "de winnaar".
Het verschil is echter dat de renners bij het Bos van Wallers nog vrij fris zijn en bij Carrefour de l’Arbre is niemand meer fris.
Het Bos van Wallers is een kaarsrechte strook en in de strook van Carrefour de l’Arbre zitten een paar zeer nare bochten. Na een bocht is het op kasseien lastig weer op gang komen en bij regen zullen de bochten met zeer lage snelheid genomen moeten worden.

Daarnaast heb ik met een persoonlijk verkenning deze zomer mogen zien dat de kasseien op Carrefour de l’Arbre gruwelijk slecht liggen. Vooral het stuk voor de bocht die ongeveer halverwege de strook ligt.
Op sommige plaatsen is er wel een strookje om in de kant te rijden, maar zondag zal het daar barsten van het publiek.
Een gruwel van een strook en ieder die op aanklampen zat gaat hier echt definitief over boord.

Er volgen dan nog Gruson en Hem. Deze laatste is de laatste jaren gerenoveerd omdat deze strook ook voor dagelijks verkeer wordt gebruikt. De asfaltstroken aan beide kanten moeten het voor dagelijks fietsverkeer aangenaam maken. Het is op dit moment onduidelijk of de organisatie maatregelen neemt om te voorkomen dat de renners op deze asfaltstrookjes kunnen rijden.

In Roubaix zelf is dan nog het eerdere genoemde niemendalletje en dan is het nog een rondje op de wielerbaan.
Met regen zal dat ook niet fijn zijn om daar te moeten sprinten en wie sterk genoeg is doet er ook verstandig aan het daar niet op aan te laten komen.

Wie voor een solo wil gaan zal in het parcours een bondgenoot vinden, maar of het weer ook een bondgenoot gaat worden?
 

dinsdag 28 september 2021

Geen Regenboog in Roubaix

Eindelijk is er na tweeënhalf jaar weer een Parijs-Roubaix maar deze zal verreden worden zonder de regerende wereldkampioen.
Dat is extra jammer want dit keer had de unieke situatie kunnen ontstaan dat de wereldkampioen twee maal Parijs-Roubaix had kunnen winnen. Dit keer wordt er immers voor een volgende WK tweemaal een editie van Parijs-Roubaix gereden. 
Zondag staat de 118e editie op het programma en bizar genoeg over een half jaar staat editie 119 al weer op de agenda.

Een situatie die ontstaan is door de Coronacrisis. Een crisis die voor veel vreemde en absurde situaties heeft gezorgd en ook de wielersport is daar niet aan ontkomen.

Wereldkampioen Julian Alaphilippe volgde zichzelf afgelopen zondag op indrukwekkende wijze op en is er zondag op de Noord Franse steentjes niet bij.
Jammer maar gezien het type coureur dat hij is wellicht ook begrijpelijk.
 
In de finale van het WK van afgelopen zondag zaten echter een aantal andere kleppers die wat mij betreft zondag tot de kanshebbers behoren.

Ik zet zondag mijn geld op:
Jasper Stuyven, Dylan van Baarle, Florian Senechal en Zdeněk Štybar

vrijdag 17 september 2021

Parcours Vrouwen editie 2021

De vrouwen krijgen eindelijk hun Parijs-Roubaix. Eigenlijk schandalig dat de dames er zo lang op hebben moeten wachten.
De vrouwen rijden op zaterdag 2 oktober 116 kilometer en in de laatste 85 kilometer krijgen ze 17 kasseistroken te verwerken. Het Bos Van Wallers laten de dames links liggen, maar vanaf  Hornaing rijden de vrouwen over exact hetzelfde parcours als de mannen de volgende dag (zondag 3 oktober) krijgen voorgeschoteld.
Extreme 5 sterren stroken zoals Mons en Pevele en Carrefour de L'Arbre mogen de vrouwen hun tanden dus op stuk bijten.
 
Aangezien de vrouwen geen historie hebben met deze koers is het toch vrij lastig om een kanshebber te noemen. Het wordt zo'n eerste keer ook echt een koers die beide kanten op kan vallen. Wordt het afwachten vanwege wat komen gaat? Of vliegen de dames er vol in?

Nog twee weekjes maar de dames mogen eerst volgende week uit gaan maken wie er wereldkampioen gaat worden. Als we naar het parcours van het WK kijken, sluit ik niet uit dat de vrouw die wereldkampioen gaat worden, die schitterende trui een week later op de Noord Franse kasseien zal kunnen showen.
 

donderdag 19 augustus 2021

Alcyon

Afgelopen week kwam - mede door deze blog - de vraag binnen of ik wist met welk fietsmerk de meeste overwinning zijn behaald.
Die vraag kon ik blind beantwoorden want dat is het historische merk Alcyon met maar liefst 14 overwinningen.
De vraagsteller (redacteur van een fietsmagazine) was natuurlijk vooral benieuwd hoe dat zit in de recente jaren. 
Wie het wielrennen een beetje volgt heeft immers kunnen zien dat de laatste jaren Specialized het heel erg goed doet op de noord Franse stenen. Specialized heeft zelfs ook één van haar modellen naar Roubaix genoemd.

Toch heeft Specialized nog een hele weg te gaan om het legendarische Alcyon van de troon te stoten. Alcyon is begin vorig jaar opgericht en produceerde vooral motoren. Daarnaast produceerde Alcyon fietsen en een aantal compacte auto's.

Na de oorlog ontstonden er diverse fusies en uiteindelijk verdween eind jaren 70 het merk Alcyon.

Tijdens de beginperiode van de wielersport waren en nog geen ploegen en is het soms slecht te achterhalen op wat voor fiets de betreffende coureur heeft gereden. Ook toen ploegen een vertrouwd beeld werden in het peloton waren er nog veel renners die deelname onder het label onafhankelijke.
Alcyon heeft begin vorige eeuw diverse individuele renners van materiaal voorzien, maar was vooral als sponsor van een wielerploeg actief tussen:
1905-1912: Alcyon-Dunlop
1913: Alcyon 
1914: Alcyon-Soly 
1915-1921: Alcyon 
1922-1931: Alcyon-Dunlop 
1932: Alcyon-Dunlop-Armor 
1933-1959: Alcyon-Dunlop
 
De meeste van deze ploegen droegen een ijsblauwe trui wat een verwijzing is naar Alcyon wat in het Grieks ijsvogel betekend. Het merk Alcyon heeft nog steeds een enorme aantrekkingskracht bij verzamelaars en is zelfs inspiratie voor moderne wielershirts.


In de jaren dat Alcyon actief was mochten ploegen alleen gesponsord worden door fietsmerken, bandenmerken en andere fabrikanten die direct met de fietsen waren te relateren. Dat heeft zeker invloed gehad dat een aantal fabrikanten van motoren en auto's zich begin vorig eeuw op de fietsenmarkt hebben gestort.
 
In de loop van de 50er jaren kwamen de zogenaamde extra sportieve sponsors de wielersport versterken. Eigenlijk kwam het er op neer dat vanaf dat moment sponsoring werd gedaan door merken die eigenlijk niets met fietsen en wielersport te maken hadden.
De Italiaanse Nivea-Fuchs formatie van Fiorenzo Magni had het met deze nieuwe aanpak in 1954 niet eenvoudig en er ontstond een enorme lobby om fiets-vreemde merken buiten de deur te houden.
Gelukkig is dat mislukt want zonder de steun van extrasportieve sponsors zou de wielersport een vogel voor de kant zijn.

Of Alcyon een slachtoffer is geworden van deze extrasportieve sponsors valt te betwijfelen. In de loop der jaren zijn er veel fiets-, motor- en automerken verdwenen en Alcyon staat helaas ook in dat lijstje.
Alcyon staat echter ook in het lijstje van het aantal overwinningen in Parijs-Roubaix per fietsmerk. Sterker ze staan daar fier aan top en dat gaat heel lang duren voor ze van die troon zijn verstoten.

Alcyon - 7 overwinningen
Eddy Merckx -7
Specialized - 7
Colnago - 6
Bianchi - 5
Peugeot - 5

dinsdag 3 augustus 2021

Van Looy: 1962

Wat hebben Algerije en deze editie met elkaar gemeen?

Op zondag 8 april 1962 werd er in Frankrijk een referendum gehouden over de onafhankelijkheid van Algerije. 90% procent van de stemmen was voor een onafhankelijk Algerije want de sleutel was aan een einde van een zeer bloedige onafhankelijkheidsstrijd.
Stemmen voor een dergelijk referendum is verplicht en dat zou veel toeschouwers bij de koers weghouden. Dus besloten de inrichters om de koers één dag door te schuiven naar maandag 9 april.

Voor Van Looy maakte het niet uit want die kon wel een dagje extra rust gebruiken.
Een week daarvoor had Rik immers de Ronde Van Vlaanderen gewonnen en winst in Roubaix zou een mooie dubbel betekenen.
We waren toe aan de 60e editie van Parijs-Roubaix en Rik was al een gearriveerd kampioen met een schitterende palmares.
Als wereldkampioen had hij zich dat jaar al goed laten zien met overwinningen in de reeds genoemde Ronde Van Vlaanderen en in Gent-Wevelgem.

In 1961 won Van Looy in de sprint, maar dit keer wilde hij geen risico's lopen. Daems was er in 1961 bij geweest toen Van Looy ze er op het velodroom allemaal oplegde.
Daems wilde in 1962 echter geen risico lopen en maakte het Van Looy niet eenvoudig. Van Looy nam daarom het heft in eigen hand en trok zelfzeker met een krachtige solo richting Roubaix.

Dit waren de top jaren van Van Looy en als Rik iets in z'n kop had dan zat het echt nergens anders.
Bijna mechanisch en voor sommige wellicht ook wat afstandelijkheid.
Rik II was natuurlijk een tikje arrogante meneer maar met zijn erelijst? Dat mag he!

Wederom een overwinning in de regenboogtrui en als wereldkampioen Parijs-Roubaix winnen blijft toch wel iets heel speciaals.

Podium 1962
1 Rik Van Looy
2 Emile Daems
3 Frans Schoubben