"Con il cuore nel fango"

Dit boek over Sonny Colbrelli verschijnt wel op een heel bizar moment. Het boek is afgelopen winter geschreven naar aanleiding van zijn schitterende overwinning in Parijs-Roubaix 2022.
Na dit geweldige debuut van Sonny in de helletocht zou hij voor de komende editie beslist weer een van de kanshebbers zijn.

Helaas loopt het leven niet altijd zoals we willen en op 21 maart jl zakte Sonny na een sprint in de eerste etappe van de Ronde van Catatonie in elkaar. Het zag er even echt heel zorgwekkend uit en Sonny kreeg hartmassage en werd met grote spoed naar het ziekenhuis gebracht.

Inmiddels is bij de snelle Italiaan een defibrillator aangebracht om te zorgen dat toekomst hartfalen wordt opgevangen.
Hoewel er diverse sporters zijn die met een dergelijk kastje op het hoogste niveau actief zijn gaat het voor Sonny erg lastig worden. De Italiaanse wet schrijft immers voor dat met een dergelijk kastje je niet aan topsport mag doen.

Sonny is inmiddels thuis bij zijn gezin en herstellende van de operatie. Het is nog te vroeg voor een definitief verdict maar iedereen zal begrijpen dat het voor Sonny heel lastig gaat worden om zijn carrière als prof wielrenner voor te zetten.
Voor de komende Parijs-Roubaix betekend het dat we zeker een andere winnaar gaan krijgen, waarbij het mega triest is wat daar de reden voor is.

Het boek "Con il cuore nel fango" ligt vanaf vandaag in de Italiaanse (web) winkels en is 176 pagina's dik. Liefhebbers zullen het echter met een heel dubbel gevoel zitten lezen door de gebeurtenissen van de afgelopen weken.

Het boek is een mooie aanwinst in iedere verzameling, maar bovenal wensen we Sonny een voorspoedig herstel en veel wijsheid bij de lastige keuze's die de komende periode op zijn pad gaan komen.

Kasseien - John van Ierland

RIH, Hennie Kuiper en Roger de Vlaeminck zijn onmiskenbaar inspiratie voor dit boek geweest. Toch zal het vooral de drang om aan de armoede te ontsnappen zijn geweest wat de belangrijkste inspiratie is geweest.

Wie wel eens door de Jordaan heeft gelopen zal met wat verbeelding de sfeer nog op kunnen snuiven. Een heerlijk boek waarin de meeste van ons wel herkennen dat je wel eens wat doms en fouts doet.

Het leven is keuzes maken en dat is - zeker als je het niet breed hebt - erg lastig. Een heerlijk boek dat ook nog eens de afstand tussen Amsterdam en de Noord Franse kasseien tot een minimum beperkt.

Boeken duet van Sergent

Pascal Sergent is een van de grootste fans van Parijs-Roubaix en heeft daar een enorme berg artikelen en boeken over geschreven.
Deze twee deeltjes behoren tot zijn jonge werken maar zijn inmiddels wel wat achterhaald.
Niet dat de inhoud historisch onjuist zou zijn. Nee integendeel.
Sergent gaat met al zijn publicaties zorgvuldig te werk.
De twee delen die hier voorliggen zijn qua vormgeving en uitstraling niet de boeken zoals we die we heden ten dagen op de koffietafel verwachten.
Het boek 100 jaar Parijs-Roubaix van dezelfde Sergent heeft deze twee boekjes natuurlijk aan alle kant ingehaald.

Toch moet een duet als deze boekskes (mooi hoe onze Zuiderburen dat kunnen zeggen) op een blog als deze worden vermeld. Ze zijn een belangrijke mijlpaal geweest in de verslaglegging van de rijke historie van Parijs-Roubaix.
Het laat tevens zien dat iemand als Sergent al zeer lang bezig is met onze mooie koers.

Voor de doorsnee Parijs-Roubaix fan niet van veel waarde, maar de verzamelaar zal een dergelijk setje historie graag in z'n verzameling opnemen.

Met wat zoekwerk zijn ze voor een paar Euro te bemachtigen.

A Sartorial Portrait Book

Deze blog is een tijdje uit de lucht geweest. Dat had alles te maken dat Google de verwijzingen naar foto’s had gewijzigd. Ook oude verwijzingen naar video’s en kaarten werkte niet meer.
Het zou een megaklus zijn om dat allemaal aan te passen en de blog ging op zwart.
Drukke baan, gezin, gewoon zelf fietsen wonnen het van een saaie klus om duizenden linkjes aan te gaan passen.

Toen kwam de Corona crisis. Helaas zonder werk daardoor en dus een zee van tijd en tegen de tijd dat de crisis is opgelost ga ik met pensioen. Dus lekker deze blog verder opleuken.
Dat neemt niet weg dat ik opzag tegen het saaie “klusje” om alles aan te passen.
Tot ik dit boekje weer zag liggen. Een klein boekje met een twintig tal kaarten om te versturen.

Gekregen van een fietsmaatje en het lag altijd min of meer onder handbereik in mijn hobbykamer.
Toen ik het weer eens oppakte tijdens het vele thuiszitten was ik snel gemotiveerd om de blog weer op te pakken.

Zo stof ik inmiddels iedere dag een artikel af. Actualiseer waar nodig, zorg dat de links goed werken.
Maar ik voeg ook nieuwe artikelen toe en volg alle nieuws wanneer en hoe een volgende Parijs-Roubaix gereden gaat worden.
Relevant nieuws ga je uiteraard hier vinden.

Toch dit boekje even extra onder de aandacht. Het is uitgegeven voor Rapha door Isolapress en bevat foto’s in de vorm van kaarten die je kan versturen.
De foto’s zijn allemaal uit de periode van 1896 t/m 1933. Schitterende foto’s en wat mijn opvalt is dat met name de portretten van uitzonderlijke hoge kwaliteit zijn.
Echt zo'n boekje om eind van de dag met een mooi glaasje even te gaan zitten dromen over die onwaarschijnlijke avonturen uit de beginperiode van onze mooie sport.

Leuk voor iedere Parijs-Roubaix verzameling, maar ook leuk om degelijke kaarten te versturen.
In deze zware tijden is er vast iemand die je daar een plezier mee doet.

Ciao Ballero

Wie aan Ballerini denkt komt automatisch terecht bij Parijs-Roubaix. Aan de andere kant als je de uitslagen van Parijs-Roubaix doorloopt stuit je ook meermaals op Ballerini.

Ballerini is altijd een van m'n helden geweest en m'n maag draaide om op de 7e februari 2010 toen ik het nieuws vernam.
Ex-renner, rally amateur, bondscoach, maar vooral echtgenoot en vader van twee kinderen.
Te jong en nog teveel dromen..........

Later in 2010 ben ik ook naar z'n graf gegaan. Dat helpt. Je komt er niet omheen. Het is echt waar.
Ballerini is echt dood!

De uitgave van La Gazetta dello Sport helpt ook bij zoiets een plek te geven. Begrijpen ga je het nooit maar het moet wel een plek krijgen.
Want JOUW helden gaan niet dood!

In Ciao Ballero geeft La Gazzetta in honderd beklijvende pagina's een prachtig, maar ook zeker realistisch beeld van Ballerini.
Tachtig zorgvuldig uitgekozen foto's vertellen het beeldverhaal van Ballerini als jonge prof tot z'n massaal bezochte begrafenis.

Natuurlijk komt Parijs-Roubaix ruimschoots onder de aandacht. Alleen daarom al is dit boekje een must voor de Parijs-Roubaix verzamelaar.
Prachtig fotowerk van Luca en Roberto Bettini. De laatste was trouwens maar net bekomen van de dood van zijn motorrijder tijdens de Giro in 2009.

In het boekje dus ruime aandacht voor Parijs-Roubaix, maar meermaals wordt duidelijk gesteld dat Franco meer in z'n mars had. "Non solo Roubaix!"
In het boekje wordt dan ook ruim ingegaan op de volledige erelijst van Franco.
Vooral met veel fotowerk en de pagina's met droge lijstjes zijn gelukkig compact gehouden.
Uiteraard wordt ook uitvoerig ingegaan om z'n uitzonderlijke klasse als bondscoach.

Franco was een allemansvriend. Oprecht! Niet een opportunist, maar iemand die echt van mensen hield.
Dat beeld wordt door de foto's in dit boekje ook beslist opgeroepen. Een allemansvriend moet je ook een beetje zijn als je een Italiaanse coalitie naar een wereldkampioenschap moet sturen.
Ballerini was een meester in het samensmelten van belangen. Opmerkelijk hierbij is toch wel dat een renner die het in een individuele koers als Parijs-Roubaix het zo goed deed, als bondscoach ineens een enorme overstijgende teamplayer kan zijn.

Franco staat in dit boekje werkelijk met iedereen op de foto en dan begrijp je gelijk waarom zijn dood de Italiaanse wielersport zo geraakt heeft.

Ciao Ballero is een erg fraai eerbetoon dat iedere Ballerini (en PR) fan moet hebben. Met een prijs van net geen 10 Euro heb je ook niet het gevoel dat ze even makkelijk een paar centen aan z'n dood willen verdienen.

Aanrader!

Ciao Ballero

Boek: Parijs-Roubaix

Dit prachtige boek heeft de eenvoudige titel Parijs-Roubaix meegekregen met als ondertitel: "De Hel van het Noorden"
Hoe eenvoudig de titel ook mag zijn het boek zelf is een snoepje van de week.
Schitterende foto's en heerlijke verhalen.
Een groot aantal vakmensen heeft aan het boek gewerkt en het is dan ook een must voor iedere fan van Parijs-Roubaix.

Erg geslaagd is de diversiteit aan insteek.
Steeds wordt er op een andere manier (thema) naar deze prachtige koers gekeken.
Vanuit de hoek van de overwinnaar, vanuit de hoek van de pech, het weer, het parcours, maar er is ook ruimte voor feitelijk naslagwerk.
Naast het met zorg uitgezochte fotowerk zijn het beklijvende teksten die je helemaal in de koers der koersen trekken.
Mijn eigen exemplaar vertoont al de nodig slijtplekken. Niet alleen om te raadplegen voor deze blog, maar vooral omdat het een boek is wat je meermaals tevoorschijn haalt. Lekker met een mooi glaasje wijn erbij en lekker wegkruipen in de kussen van de sofa!

Genieten!

Vinkenbrood

Lax (Christian Lacroix) is een briljante striptekenaar. Liefhebbers van strips en wielersport kennen dan ook vast zijn meesterwerk "De Teenloze Adelaar".

De Teenloze Adelaar! Iemand die dat bedenkt is al briljant. Geweldig!
Lax laat keer op keer zien niet alleen een sterk verhaal neer te zetten, maar kan ook prachtige en vooral sfeervolle (stemmige) illustraties maken.

Met Vinkenbrood (deel 1 en 2) geeft hij een schitterend tijdsbeeld.
Dat alles uit de periode waar deze klassieker Parijs-Roubaix haar naam aan te danken heeft. We schrijven immers 1919 toen na "De Grote Oorlog" (WWI) de renners door een kapot geschoten landschap werden gestuurd. Het parcours lag bezaaid met resten van de oorlog.
Daar waar wegen al gerestaureerd waren zijn de kasseien er gewoon neergesmeten. Lax zet een geweldig tijdsbeeld neer van hardwerkende mijnwerkers, een land in opbouw na een gruwelijk oorlog en jongens die als renner het avontuur zoeken.

In deel 1 begint het verhaal over wees Reine. Wat op zich al een geniaal gekozen naam is.
Reine groeit op in een weeshuis onder het bewind van een gefrustreerde ex-officier die gehandicapt uit de oorlog is teruggekeerd.
Uiteindelijk komt ze onder het juk vandaan en via de school voor de journalistiek komt ze in aanraking met Parijs-Roubaix. Ze kiest overigens wel voor een zeer opmerkelijke aanpak om zich te verdiepen in de koers.

In de parallelle verhaallijn raakt Elie door zijn oom gefascineerd voor de "Paaskoers". Oom Quetin is ex-renner en kan door zijn oorlogswonden niet meer koersen. Quetin geeft z'n liefde voor de koers door aan Elie tot groot ongenoegen van diens vader.
Je voelt al snel de wat clichématige samenkomst van de twee verhaallijnen maar het verhaal gilt het uit om verfilmd te worden.

Je ruikt het zweet, het stof en het muffige leven uit die tijd. Iedere pagina is een kunststukje op zich en dit zijn strips die je graag een tweede en een derde keer pakt.

Voor fijnproevers!

ISBN deel 1: 9789088101564
ISBN deel 2: 9789088102486

Vinkenbrood is de benaming voor de restjes eten dat de kompels aan het eind van de dag voor hun kinderen mee naar huis namen.
De Franse benaming voor Vinkenbrood is Pain d'alouette. Prachtig toch?

Miroir du Cyclisme #315

Onder de titel L'Epopee de Paris-Roubaix de 1896 a nos jour verscheen april 1982 deze special.
Het nummer is 96 pagina's dik en gaat volledig over Parijs-Roubaix.
Slechts een enkele advertentie en het is vooral pagina na pagina smullen geblazen.
Iedere periode komt uitvoerig aan bod en deze special is rijk geïllustreerd met prachtig fotowerk.
Vooral het fotowerk van voor de Eerste Wereldoorlog laat zien wat een avonturiers deze eerste lichting profwielrenners was.
De periode tussen de twee oorlogen begint het al een beetje op wielersport te lijken en daarna worden de beelden steeds meer herkenbaar.
Opvallend is natuurlijk dat je nauwelijks valhelmen ziet. In 1982 toen deze special verscheen was die immers nog niet verplicht in Frankrijk.

Het is prachtig om te zien hoe ze bij Miroir du Cyclisme de krenten uit de pap hebben weten te halen.
Miroir zet de periode tussen Fischer (1896) en Hinault (1982) uitstekend neer zowel in woord als beeld.

Voor de verzamelaar van Parijs-Roubaix een absolute must. Prijzen op beursjes variëren van 5-15 Euro. Op Marktplaats rond een tientje en Ebay soms er net onder maar gaan de prijzen soms ook voorbij de 25 Euro.
Dat laatste is deze special natuurlijk niet waard, maar een exemplaar wat in goede staat is mag voor een echte liefhebber best 10-15 Euro kosten.

Toeristische fietstocht

Niet ieder wil als wielertoerist een volledige Parijs-Roubaix rijden. Daarom is het zo leuk dat er initiatieven zijn waarbij je met een kortere rit toch een gevoel kan krijgen wat "De Hel van het Noorden" is.

Lannoo brengt een fietsgids uit met daarin een compacte route voor een groot aantal (semi) klassiekers en Parijs-Roubaix ontbreekt niet op het menu.
De route is 65 kilometer en je krijgt nagenoeg alle kasseistroken voor je kiezen vanaf Orchies tot en met Carrefour de L'Arbre.
Een rondje wat zelfs voor een geoefende fietser een uitstapje is wat meer dan de moeite waard is.
Een van de eerste stroken is het legendarisch Mons-en-Pévèle en het gaat dan maar door en door.
Slechts 65 km maar beslist serieuze kost.

Een fietsgids met 15 inspirerende routes waarbij - en wie zal het me kwalijk nemen - die van Parijs-Roubaix er zeker zijn mag.

Lannoo's route Parijs-Roubaix

Foto: Een van de stroken die deel uit maakt van de door Lannoo voorgestelde route.

Boek: 100 jaar Parijs-Roubaix

Pascal Sergent is een passionele fan van Parijs-Roubaix en heeft al heel wat boekwerken op het gebied van de wielersport opgeleverd.
Een van z'n meesterwerken is zonder meer 100 jaar Parijs-Roubaix.
Het boek verscheen in 1996 en vijf jaar nadien is een bijgewerkte heruitgave gemaakt.
Het boek 100 jaar Parijs-Roubaix is op afstand het meest indrukwekkende boek wat er over deze koers gemaakt is.
Jean-Marie LeBlanc is in het voorwoord ook niet zuinig met z'n complimenten.

En terecht!

In het boek is van ieder jaar is een zeer uitvoerig verslag gemaakt. Steeds geplaatst in het toen geldende tijdsbeeld.
Bijzondere achtergrondinformatie die in andere boeken niet snel te vinden is. Sergent is echt tot op het bot gegaan. Een mooie metafoor voor winnaars van deze koers.
Want om Parijs-Roubaix te winnen moet alles kloppen. De kleinste details en Sergent verwend de lezer met smeuïge details.
Alle jaren zijn opgesmukt met prachtige foto's en afdrukken van krantenpagina's.
Het is een boek dat eigenlijk één groot avontuur is. Een avontuur over avonturen en vooral een monument over een monument.

Sergent schrijft op een passionele manier over de koers zonder gewenste kritiek uit het oog te verliezen. Maar het is wel duidelijk dat we met Sergent iemand aan het woord hebben die deze koers heel diep in z'n hart heeft ingesloten.

Prachtig, inspirerend, boeiend maar er is vooral één woord op dit boek van toepassing. Een woord dat LeBlanc in het voorwoord op de koers betrekt, maar het geldt zeker voor dit boek: buitenissigheid.
Een beetje vreemd woord, maar het dekt perfect de lading: het is met niets te vergelijken!

Enig minpunt is het ontbreken van een goede index, maar verder een dikke must voor iedere wielerliefhebber.
Bij de echte Parijs-Roubaix fan ligt dit boek gewoon standaard op het nachtkastje.

De recente uitgave is hier en daar nog leverbaar. De eerste editie is tweedehands met een beetje zoeken ook nog aan te komen. Een zoektocht die het zeker waard is.

Les Grandes Figures de Paris-Roubaix

Christian Teel laat op een heel eigenzinnige wijze alle winnaars (t/m 2010) de revue passeren. Alle renners worden als karikatuur afgebeeld, maar ieder wel in zijn zo kenmerkende stijl.
De grimassen die zo herkenbaar zijn als de renners op de kasseien dokkeren zijn prachtig uitgebeeld.
Ze komen allemaal langs van de eerste winnaar Josef Fisher tot onze eigen Peter Post, Jan Janssen, Jan Raas, Hennie Kuiper en Servais Knaven.

Een heerlijk boek om met warme choco weg te kruipen in de bank.
Schitterende platen en het peloton kampioenen op de cover is natuurlijk helemaal geweldig.

Rock 'n' Roll naar Roubaix

De Muur is een wielertijdschrift dat in eenvoudige boekvorm verschijnt. Je vindt er niet de standaard verslagen zoals in de doorsnee wielertijdschriften.
Verwacht geen pagina's vol met knallende foto's. Het geschreven woord als emotie is hier waar het om gaat.
Grondige diepgaande achtergronden en vooral vanuit het hart geschreven. Niet een koele feitelijk blik, maar wielersport als aanjager van emotie.
Smullen voor een ieder die de wielersport net wat intenser wilt volgen dan wat de krant en de standaard sportbladen te melden hebben.

Nummer 24 (maart 2009) was voor een groot deel aan Parijs-Roubaix gewijd met de prachtige ondertitel: Rock 'n' Roll naar Roubaix.
Nu drie jaar na het verschijnen zijn de verhalen nog steeds om je vingers bij af te likken.
Hoewel niet alle verhalen pure wielerheroïek zijn.
Het verhaal over de dood van z'n kind door Willie Verhegghe gaat dan ook dwars door je hart. Het grijpt je bij de keel waarbij de meest bloedstollende finale van Parijs-Roubaix verbleekt. Kippenvel en prikkende ogen.
Ik heb het net voor de vierde keer zitten lezen en krijg er weer een brok van in m'n keel.

De diversiteit maakt De Muur keer op keer de moeite waard.
Voor liefhebbers van de Hellekoers is deze editie een must. Misschien nog na te bestellen maar op verzamelbeurzen kom je hem zeker tegen.

Toch bevatten dit soort uitgaven ook lelijke missertje. Foto op het schutblad is heel herkenbaar Sean Kelly en niet Moser zoals op pagina 2 wordt geclaimd.
Nog een misser: Op pagina 33 zien we een fraaie foto van De Vlaeminck in Brooklyn outfit en Moser met een verwijzing naar het jaar 1972. In dat jaar was Moser nog geen prof en fietste De Vlaeminck voor Dreher.

Los van dit soort missers een must have voor iedere Parijs-Roubaix liefhebber.