Gisteren met een aantal fietsvriendjes de finale van Parijs-Roubaix gereden. Een maatje waar ik op m'n 13e al mee koerste had ik beloofd om hem een keer mee deze kant op te nemen. Een soort introductie van "De Hel"
Na wat inventarisatie waren er nog wel wat die mee wilde maar als zo'n dag dan dichterbij komt groeit het aantal afhakers.
Op de valreep sloot nog wel een nieuwkomer aan. Een maatje die ik van het fotograferen ken zit sinds kort op de racefiets en die hebben we maar gelijk in het diepe gegooid.
Met een paar absolute maagden op het gebied van Parijs-Roubaix ging het naar Noord Frankrijk.
Ik had echter ook twee ervaren kasseispecialisten bij die de nieuwkomers mooi op sleeptouw konden nemen.
Om de zomer teaser wat op te vrolijken hadden we afgesproken om allemaal in een outfit te komen van een ex-winnaar:
Bart als Tom Boonen 2012
Gerard als Emile Daems 1963
Richard als Fabian Cancellara 2010
Ingmar als Moser 1980
Ikzelf als De Vlaeminck 1977
Gerard zelfs op een oude Peugeot, Ingmar op een oude Moser en ik op de Gios Super Record PR 1977.
De auto in Hem geparkeerd wat nog even lastig was want daar was een jaarlijkse braderie waar heel Noord Frankrijk op af was gekomen. De doorgaande weg in Hem was helemaal volgestouwd met kraampjes met oude rotzooi.
Geen doorkomen aan!.
Na wat onderwijs in de Noord Franse cultuur toch "en route" en over de gewone weg ging het richting Mons-en-Pévèle. Daar gingen we de eerste kasseien op waarbij zo'n 5 sterren strook voor nieuwkomers wel een heftig debuut is.
Grappig is dat je dan zelf weer even gedwongen word om door een paar andere ogen naar "De Hel" te kijken. Voor mij zijn dit gewoon kasseistroken.
Voor nieuwkomers - zelf goede fietsers die ook jaren hebben gekoerst - is het schrikken. Flink schrikken.
Toch sloegen de nieuwkomers zich er perfect doorheen. Gewoon niet nadenken en gewoon meefietsen. Maar ook stiekem genieten als het je goed afgaat.
De volgende strook die van Mérignies zorgde gelijk voor een oponthoud. Richard reed er niet alleen een band maar ook een velg aan flarden. De velg heeft de rest van de dag smerig in de weggezetten en voor nog wat problemen met de banden gezorgd.
We lieten ons humeur er echter niet door verstieren want het was schitterend weer.
Gerard merkte dat bochten op Pont Thibault wat anders is dan een bocht in een criterium. De ervaring hield hem uit de problemen. Chemin de l'Epinette en Moulin Vertain werden rap genomen terwijl deze laatste toch behoorlijk slecht is.
Hierna even een terrasje in mijn zo favoriete Cysoing.
Op het plein was een kermis en de draaimolenman had wel een tang om de grootste deuken uit de velg van Richard te buigen.
Van dat soort momenten geniet ik maximaal. Een velg met een roestige tang bruikbaar maken is voor mij echte wielerromantiek.
Niet alleen ik maar ook de plaatselijke jeugd genoot. Met vijf stonden ze om ons heen te drummen en we werden maximaal geanalyseerd. "dat is een Italiaanse trui" "dat een Amerikaanse" "maar dat is een Zwitserse trui"
Hun definitief oordeel werd toch gebaseerd op onze taal. We waren Russische wielrenners.
Na Cysoing komt het prachtige maar loodzware stuk wat helemaal doorloopt naar Gruson.
Bij de oversteek van de TGV kan je even op adem komen.
Je krijgt op rij Duclos Lassalle (****), Bourghelles naar Wannehain (****),
Camphin-en-Pévèle (****), Carrefour de L'Arbre (*****), Gruson (**).
Zelfs voor ervaren rotten is het nu even bikkelen. Goed op blijven letten en met name op Carrefour netjes om de kuilen heen.
Na Gruson komt dan alleen de strook van Hem nog, maar even voor Hem hebben we bij 6 Bonniers op het terras een biertje zitten doen.
Ze smaakte prima want door de zon was het een vrij stoffige dag aan het worden.
Na de bier-break nog even over Hem. Een strook die maar 1 ster krijgt, maar ook zonder bier ben ik het daar nog steeds niet mee eens.
Voldaan bereikte we de auto. De nieuwkomers hadden een prachtige ervaring en voor specialisten is een dagje hel altijd genieten.
Fotoalbum Zomer Teaser 2012
