dinsdag 12 april 2016
donderdag 31 maart 2016
Café Au Pavé
Op het complex van het velodroom van Roubaix is een klein café Au Pavé genaamd.
Voor de liefhebber is dit café dik de moeite waard om een keer te bezoeken.
De openingstijden zijn wat onregelmatig.
De ruimte naast het café wordt door de administratie van de wielerbaan en club (VCR) gebruikt en als er iemand is dan schenken ze doorgaans wel even "un brun".
Het uithangbord laat duidelijk zien waar je zijn moet.
Het café is een mooi doel voor een uitje met wielertoeristen. Parkeer je auto ergens in Zuid België en fiets over de laatste kasseistroken naar Roubaix.
De stroken aan de oostkant van Gruson en Cysoing liggen bijna in België.
Rij de finale wat altijd iets speciaals blijft.
Bezichtig de wielerbaan en drink een biertje in Au Pavé, bewonder de talrijke foto's en rij op je gemak terug.
Het café hangt vol met prachtige foto's.
Muren vol en je zou die lijstje zo van de muur willen graaien.
Boven de bar hangt de erelijst. Handig zo'n geheugensteuntje voor als je "un brun" teveel ophebt.
In de bar zit een prachtige pavé (wat anders) verwerkt.
Een biertje in Au Pavé is verplichte kost voor de Parijs-Roubaix liefhebber en je kijkt je ogen uit in dit mini museum.
Proost!
Voor de liefhebber is dit café dik de moeite waard om een keer te bezoeken.
De openingstijden zijn wat onregelmatig.
De ruimte naast het café wordt door de administratie van de wielerbaan en club (VCR) gebruikt en als er iemand is dan schenken ze doorgaans wel even "un brun".
Het uithangbord laat duidelijk zien waar je zijn moet.
Het café is een mooi doel voor een uitje met wielertoeristen. Parkeer je auto ergens in Zuid België en fiets over de laatste kasseistroken naar Roubaix.
De stroken aan de oostkant van Gruson en Cysoing liggen bijna in België.
Rij de finale wat altijd iets speciaals blijft.
Bezichtig de wielerbaan en drink een biertje in Au Pavé, bewonder de talrijke foto's en rij op je gemak terug.
Het café hangt vol met prachtige foto's.
Muren vol en je zou die lijstje zo van de muur willen graaien.
Boven de bar hangt de erelijst. Handig zo'n geheugensteuntje voor als je "un brun" teveel ophebt.
In de bar zit een prachtige pavé (wat anders) verwerkt.
Een biertje in Au Pavé is verplichte kost voor de Parijs-Roubaix liefhebber en je kijkt je ogen uit in dit mini museum.
Proost!
dinsdag 29 maart 2016
Stratenmaker
Menig coureur zal de kasseien in Noord Frankrijk wel uit de grond willen kijken. Vooral van de renners van Spaanse ploegen die er echt helemaal niks te zoeken hebben. Maar ook bij de grote ploegen zitten er altijd een aantal renners die blij zijn als de tweede zondag van april achter de rug is.
Parijs-Roubaix is een inspiratie voor fotografen, kunstenaars maar ook voor tekenaars van cartoons. Deze beeld wel heel erg goed het gevoel uit wat menig renner moet hebben:
Parijs-Roubaix is een inspiratie voor fotografen, kunstenaars maar ook voor tekenaars van cartoons. Deze beeld wel heel erg goed het gevoel uit wat menig renner moet hebben:
woensdag 27 januari 2016
Kalender 2016
Hier de belangrijkste data voor 2016 voor de liefhebbers van Parijs-Roubaix. Of je nu bij een evenement wil gaan kijken of gewoon zelf meedoen.
Maart 2016
Herstel werkzaamheden aan de stroken van Mons en Pévèle en d’Haveluy à Wallers (pave Hinault)
Donderdag 7 april 2016
Recon profploegen op de laatste 130 kilometer van het parcours.
Vrijdag 8 april 2016
Recon van vooral Belgische profploegen op de laatste 130 kilometer van het parcours.
Zaterdag 9 april 2016
Toertocht kasseienvreten vanuit Templeuve. Leuk kleinschalig evenement voor de fijnproever. Info op Pasar fietsclub
Paris-Roubaix challenge. Commerciele toertocht over groot deel van het parcours met finish op de wielerbaan. Meer info op: Sport.be
Presentatie profploegen in Compiegne (startplaats op zondag 10 april)
Zondag 10 april 2016
Parijs-Roubaix voor profs. De mooiste dag van het jaar voor de liefhebber van klassiekers. Prachtig op TV te volgen maar ook mooi om langs de kant te gaan staan. Meer info op: Le Tour
In afwachting voor de profs rijden de junioren hun editie van Parijs-Roubaix.
Zondag 1 mei 2016
Superklassieker vanuit Oudenaarde. Uitdaging voor de wielertoerist met een combi tussen de Ronde van Vlaanderen en Parijs-Roubaix. Finish op de wielerbaan. Meer info op: De Superklassieker
Zondag 29 mei 2016
Parijs-Roubaix Espoirs - editie voor amateurs welke meetelt Europe Tour 2016. Leuk om te gaan kijken omdat het hier doorgaans niet erg druk is maar wel heel serieuze koers!
Op deze dag wordt tevens een mini-Parijs-Roubaix gereden voor de allerkleinste.
Zondag 12 juni 2016
Paris - Roubaix Cyclotourisme. De klassieke toerversie voor de wielertoerist. Uitstekende organisatie en idem bevoorrading. (meer info op: Veloclub Roubaix)
Zondag 11 september 2016
Wevelgem-Roubaix Retourtje Roubaix vanuit Wevelgem voor de wielertoerist die eens de wielerbaan wil bezoeken zonder gelijk over al die kasseien te moeten. Meer info op WTC De Trappers
Maart 2016
Herstel werkzaamheden aan de stroken van Mons en Pévèle en d’Haveluy à Wallers (pave Hinault)
Donderdag 7 april 2016
Recon profploegen op de laatste 130 kilometer van het parcours.
Vrijdag 8 april 2016
Recon van vooral Belgische profploegen op de laatste 130 kilometer van het parcours.
Zaterdag 9 april 2016
Toertocht kasseienvreten vanuit Templeuve. Leuk kleinschalig evenement voor de fijnproever. Info op Pasar fietsclub
Paris-Roubaix challenge. Commerciele toertocht over groot deel van het parcours met finish op de wielerbaan. Meer info op: Sport.be
Presentatie profploegen in Compiegne (startplaats op zondag 10 april)
Zondag 10 april 2016
Parijs-Roubaix voor profs. De mooiste dag van het jaar voor de liefhebber van klassiekers. Prachtig op TV te volgen maar ook mooi om langs de kant te gaan staan. Meer info op: Le Tour
In afwachting voor de profs rijden de junioren hun editie van Parijs-Roubaix.
Zondag 1 mei 2016
Superklassieker vanuit Oudenaarde. Uitdaging voor de wielertoerist met een combi tussen de Ronde van Vlaanderen en Parijs-Roubaix. Finish op de wielerbaan. Meer info op: De Superklassieker
Zondag 29 mei 2016
Parijs-Roubaix Espoirs - editie voor amateurs welke meetelt Europe Tour 2016. Leuk om te gaan kijken omdat het hier doorgaans niet erg druk is maar wel heel serieuze koers!
Op deze dag wordt tevens een mini-Parijs-Roubaix gereden voor de allerkleinste.
Zondag 12 juni 2016
Paris - Roubaix Cyclotourisme. De klassieke toerversie voor de wielertoerist. Uitstekende organisatie en idem bevoorrading. (meer info op: Veloclub Roubaix)
Zondag 11 september 2016
Wevelgem-Roubaix Retourtje Roubaix vanuit Wevelgem voor de wielertoerist die eens de wielerbaan wil bezoeken zonder gelijk over al die kasseien te moeten. Meer info op WTC De Trappers
Foto: Zelf hoop ik dit jaar toch een keer of 2-3 de wielerbaan op te rijden.
Beetje revanche voor 2014 toen ik niet kon deelnemen aan de toereditie door een gebroken
sleutelbeen (en wat er nog meer stuk was)
zondag 27 september 2015
Nazomer Teaser 2015
Ieder jaar doe ik naast wat officiële evenementen ook altijd wel een dagje met wat fietsvriendjes over de Noord Franse kasseien rossen. Soms combineer ik dat met de recon van de profs op de donderdag of vrijdag voor de koers.
Maar ook wel eens aan het eind van de zomer zoals vandaag.
Vooraf vindt een ieder dit altijd gaaf maar uiteindelijk stapte we maar met vier man op de fiets. Auto in Hem geparkeerd en naar het zuiden gefietst om bij Pont Thibaut het parcours op te gaan. Stenen lagen er braaf bij en met name het laatste deel van deze strook is na de restauratie van een paar jaar terug een stuk minder lastig.
Als volgende strook stond Le Moulin de Vertain op het programma. Het begin van de strook wordt sinds kort gesierd met een wat kitscherige reuze kassei en een bakstenen muurtje met alle winnaars. Muurtje is wel leuk maar had ik toch wat meer geïntegreerd in het landschap.
Daarna Chemin de l'Epinette welke met name in het begin gruwelijk slecht ligt. Is geloof ik in de laatste edities van de koers ook niet gebruikt.
In Cysoing toch maar even koffie en daarna de echte finale in. Rap achter elkaar Pavé Duclos-Lassalle, Bourghelles naar Wannehain en Camphin-en-Pévèle. Allemaal vier sterren stroken die als een soort van verwoestend voorgerecht worden opgediend. Voorgerecht? Ja een voorgerecht want de onbarmhartige 2100 meter kasseien van Carrefour de L'Arbre moeten daarna nog worden overwonnen.
Carrefour gaat per jaar achteruit en vraag me echt af hoe lang deze strook nog in de koers mag blijven als er niet wordt ingegrepen. Vooral de laatste paar honderd meter voor de laatste bocht (ook wel de Hushovdbocht genoemd) liggen er gruwelijk slecht bij.
Toch alle vier zonder problemen bij het Restaurant de L'Arbre. Troost je fietsers zijn hier niet echt welkom!
Na Carrefour zit het er eigenlijk wel op maar Gruson blijft toch ook een vieze nabrander en Hem is een geval apart.
De strook van Hem is - en een ieder beaamt dat gewoon een vieze lastige strook. Kasseien liggen uit elkaar en de asfalt strook is een levensgevaarlijke onderneming. Wie hier in gaten gaat zoeken komt zeker nog vermiste renners tegen. Wat we ook miste was het monument van Hennie Kuiper. Gewoon weg?
Hierna in galop naar Roubaix om een ererondje op de wielerbaan te rijden. Nog even de douches bezichtigen en terug naar de auto in Hem.
Ik ben inmiddels de tel kwijt hoe vaak ik hier gefietst heb en het gaat nooit vervelen. Iedere keer weer zoeken hoe je net weer wat beter die strook kan nemen. Bij Carrefour is dat een lastige opgave omdat de strook snel minder wordt.
Alle vier goed over de stenen gekomen en geen pech of gekke dingen. Dan rest er maar één ding en dat zijn de foto's:
Fotoalbum Parijs-Roubaix Teaser 2015
Maar ook wel eens aan het eind van de zomer zoals vandaag.
Vooraf vindt een ieder dit altijd gaaf maar uiteindelijk stapte we maar met vier man op de fiets. Auto in Hem geparkeerd en naar het zuiden gefietst om bij Pont Thibaut het parcours op te gaan. Stenen lagen er braaf bij en met name het laatste deel van deze strook is na de restauratie van een paar jaar terug een stuk minder lastig.
Als volgende strook stond Le Moulin de Vertain op het programma. Het begin van de strook wordt sinds kort gesierd met een wat kitscherige reuze kassei en een bakstenen muurtje met alle winnaars. Muurtje is wel leuk maar had ik toch wat meer geïntegreerd in het landschap.
Daarna Chemin de l'Epinette welke met name in het begin gruwelijk slecht ligt. Is geloof ik in de laatste edities van de koers ook niet gebruikt.
In Cysoing toch maar even koffie en daarna de echte finale in. Rap achter elkaar Pavé Duclos-Lassalle, Bourghelles naar Wannehain en Camphin-en-Pévèle. Allemaal vier sterren stroken die als een soort van verwoestend voorgerecht worden opgediend. Voorgerecht? Ja een voorgerecht want de onbarmhartige 2100 meter kasseien van Carrefour de L'Arbre moeten daarna nog worden overwonnen.
Carrefour gaat per jaar achteruit en vraag me echt af hoe lang deze strook nog in de koers mag blijven als er niet wordt ingegrepen. Vooral de laatste paar honderd meter voor de laatste bocht (ook wel de Hushovdbocht genoemd) liggen er gruwelijk slecht bij.
Toch alle vier zonder problemen bij het Restaurant de L'Arbre. Troost je fietsers zijn hier niet echt welkom!
Na Carrefour zit het er eigenlijk wel op maar Gruson blijft toch ook een vieze nabrander en Hem is een geval apart.
De strook van Hem is - en een ieder beaamt dat gewoon een vieze lastige strook. Kasseien liggen uit elkaar en de asfalt strook is een levensgevaarlijke onderneming. Wie hier in gaten gaat zoeken komt zeker nog vermiste renners tegen. Wat we ook miste was het monument van Hennie Kuiper. Gewoon weg?
Hierna in galop naar Roubaix om een ererondje op de wielerbaan te rijden. Nog even de douches bezichtigen en terug naar de auto in Hem.
Ik ben inmiddels de tel kwijt hoe vaak ik hier gefietst heb en het gaat nooit vervelen. Iedere keer weer zoeken hoe je net weer wat beter die strook kan nemen. Bij Carrefour is dat een lastige opgave omdat de strook snel minder wordt.
Alle vier goed over de stenen gekomen en geen pech of gekke dingen. Dan rest er maar één ding en dat zijn de foto's:
Foto: De eerste strook. Een van m'n favorieten maar ook een dien niet onderschat mag worden.
Foto: Beetje matige reuze kassei maar als je er toch bent.............even op de foto!
Foto: Wall of Fame
Foto: Koffiepauze in Cysoing
Foto: Even doortrekken.............
Foto: Nieuwe voorraad!
Foto: Pas op voor de Hushovdbocht!
Foto: Biertje bij 6 Bonniers (geheimtip)
Foto: De strook van Hem blijft toch wel een last ding.
Foto: Velodrome Roubaix
Foto: Betere reuze kassei!
Foto: Douches welke meer verhalen kunnen vertellen dan welke andere douches dan ook.
Fotoalbum Parijs-Roubaix Teaser 2015
woensdag 16 september 2015
Het WK
Onderstaande kolom heb ik al eens voor een andere blog beschikbaar gesteld. Met het WK voor de deur even afgestoft, want het WK blijft toch een unieke koers.
Na de grote rondes kan ik zelf altijd enorm naar het WK uitkijken. Het is een andere dan alle andere wedstrijden. Dat komt door een paar aspecten. Belangrijkste is natuurlijk dat het WK volgens het landenconcept wordt gereden. Dit heeft als effect dat grote wielerlanden de betere knechten vaak thuis laten omdat “alle” kopmannen worden uitgezonden. Of een gevecht over welke kopman krijgt welke knechten.
Daarnaast wordt het WK op een omloop gereden. Ook dat heeft een bepaald effect op een koers. Verder is de transfermarkt een belangrijker beïnvloeder van de koers. Renners kunnen in één dag hun seizoen goedmaken. Maar nog meer invloed is het magische spel van een renner uit land A die voor ploeg X uit land B rijdt maar volgend jaar voor ploeg Y uit land C gaat rijden.
Voor mij – en dan ga ik helemaal niks geks zeggen – is Parijs Roubaix de allermooiste koers die er is. De schoonste zoals mijn Belgische vrienden zeggen. Maar het WK is de meest fascinerende. Ruim voor de start rol je al over de belangen. Forse geldbedragen (liefkozend premies genoemd) rollen bij een titel over tafel. Renners, sponsors, toekomstige sponsors, bonden en zelfs de media stellen eisen. Een ingewikkeld spel waarbij de huidige financiële crisis een flauw potje “Mens erger je niet” is.
Er is bij ieder WK ook altijd wel wat aan de hand. Daarom gewoon een luchtige greep uit de historie…..als warmloper.
1963 – In een dolle massaspurt klopt knecht Benoni Beheyt de Keizer van Herentals. Dat laatste is de bijnaam voor Rik van Looy ook wel Rik II genoemd. Van Looy was snel en zo zegen zeker. De clan van Looy heeft sinds dien het leven van Benoni tot een hel gemaakt. Hoewel ik groot respect heb voor de erelijst van Looy heb ik het altijd een naar mens gevonden. De vriendschap tussen Rik en Benoni is ook nooit meer wat geworden. Ik begrijp Benoni wel.
1969 – Harm Ottenbros was voor mij een van de inspiraties om aan wielrennen te gaan doen. Ik heb vele foto’s en kaarten met handtekeningen van Harm. Merckx en Van Looy misdroegen zich beide weer eens op vaderlandse bodem en knecht Stevens kon Harm niet van de titel houden. Heel België weende en Harm was een onwenselijk kampioen. Harm werd verguist want Belgisch supporters zijn niet de meest sportieve als het resultaat niet bevalt. De vriendschap tussen Harm en de wielersport was dan ook ver te zoeken en Harm kapte te vroeg met z’n carrière. Triest!
1973 – Ocana, Maertens, Merckx en Gimondi gaan als keizer-kwartet naar de finish. Freddy is de snelste, Luis rijdt een thuiswedstrijd, Merckx kan een record vestigen en Gimondi mist nog een regenboogtrui op z’n palmares. De twee Belgen… de twee Belgen gunnen elkaar het licht niet in de ogen. Eddy en Felice zijn al jaren bevriend en Merckx speelt het spel in het voordeel van z’n vriend. Heel België staat op z’n kop en de vriendschap tussen Eddy en Freddy had het nodige onderhoud nodig.
1977 – Francesco Moser klopt “Der Didi” in een zeer dubieuze spurt. Thurau hangt zelfs aan z’n remmen. Het is overigens niet alleen Checco die met de duiten wuift. Ook de toekomstige sponsor van Didi ziet de Duitser liever in een sponsortrui rijden dan in een regenboogtrui. De vriendschap tussen Moser en Thurau werd er niet minder door en later werden ze ploegmaten en zesdaagse koppel.
1978 – Checco wilde weer met een zak geld rammelen. Nu naar onze eigen Gerrie. De Kneet was natuurlijk niet de domste en liet Moser in de waan dat hij met een tweede plek ook heel gelukkig zou zijn. De hemel had de hele dag gehuild maar Gerrie deed er nog een schepje bovenop. Tranen op het podium! Prachtig! Ondanks dat ik een groot Moser fan ben genoot ik enorm van dit WK. De vriendschap tussen Gerrie en Moser is nooit meer wat geworden. Toch praat Moser nog steeds oprecht met respect over De Kneet.
1979 – Nu is het Raas die Thurau klopt. Niet omdat Didi in de remmen hing maar Raas had geen al te zware dag gehad. Jan werd iedere beklimming de Cauberg opgeduwd en de NOS bracht het keurig in beeld. De vriendschap tussen Jan en de NOS is nooit meer wat geworden.
1988 – Maurizo Fondriest stond aan het begin van z’n carrière en profiteerde optimaal van de strijd tussen Bauer en Criquelion. Nu heb ik Criquelion altijd een jankebankerd gevonden en Bauer nooit een echt onsportieve vent. Maar we waren in België (Ronse) dus Bauer ging op het offerblok. Dit zijn ook van die momenten dat ik ineens een stuk minder van België hou. Het supporters-cross-sfeertje zeg maar. Lijkt mij teveel op voetbal. Maar de vriendschap tussen Bauer en Criquelion was natuurlijk definitief naar vaantjes.
2007 – Bettini bolt met een symbolisch pistoolschot als winnaar over de finish in het “brave” Stuttgart. Getergd door politici die hem niet wilde laten starten. Ik kon zelf ook m’n grijns niet onderdrukken toen ik hem zag winnen.
2010 – Pozzato heeft een half jaar geen sex omdat dat een goed resultaat op het WK zou brengen. De ijdele Pipo haalt net het podium niet en is het lachertje van het peloton. Thor had die week veel “zondiger” geleefd als we z’n glimlach op het podium mogen geloven.
2011 – De Italiaanse bond heeft besloten geen ex-dopingzondaars mee te nemen. Dat doet Pettachi mogelijk besluiten Kazak te worden. Kijk eens naar het doping verleden van dat land en wat een wrange keuze moet dat dan zijn.
Gewoon een paar voorbeelden en het geeft zo prachtige aan dat het WK altijd een beladen koers is. Daarom ook zo jammer dat deze in de achterkant van de kalender is geduwd. Ik zie het WK veel liever tussen Tour en Vuelta. Is ook voor de Vuelta beter want die wordt nu door teveel renners als trainingskoers gebruikt.
Het WK.... het duurt nog even maar ik ben er helemaal klaar voor.
Na de grote rondes kan ik zelf altijd enorm naar het WK uitkijken. Het is een andere dan alle andere wedstrijden. Dat komt door een paar aspecten. Belangrijkste is natuurlijk dat het WK volgens het landenconcept wordt gereden. Dit heeft als effect dat grote wielerlanden de betere knechten vaak thuis laten omdat “alle” kopmannen worden uitgezonden. Of een gevecht over welke kopman krijgt welke knechten.
Daarnaast wordt het WK op een omloop gereden. Ook dat heeft een bepaald effect op een koers. Verder is de transfermarkt een belangrijker beïnvloeder van de koers. Renners kunnen in één dag hun seizoen goedmaken. Maar nog meer invloed is het magische spel van een renner uit land A die voor ploeg X uit land B rijdt maar volgend jaar voor ploeg Y uit land C gaat rijden.
Voor mij – en dan ga ik helemaal niks geks zeggen – is Parijs Roubaix de allermooiste koers die er is. De schoonste zoals mijn Belgische vrienden zeggen. Maar het WK is de meest fascinerende. Ruim voor de start rol je al over de belangen. Forse geldbedragen (liefkozend premies genoemd) rollen bij een titel over tafel. Renners, sponsors, toekomstige sponsors, bonden en zelfs de media stellen eisen. Een ingewikkeld spel waarbij de huidige financiële crisis een flauw potje “Mens erger je niet” is.
Er is bij ieder WK ook altijd wel wat aan de hand. Daarom gewoon een luchtige greep uit de historie…..als warmloper.
1963 – In een dolle massaspurt klopt knecht Benoni Beheyt de Keizer van Herentals. Dat laatste is de bijnaam voor Rik van Looy ook wel Rik II genoemd. Van Looy was snel en zo zegen zeker. De clan van Looy heeft sinds dien het leven van Benoni tot een hel gemaakt. Hoewel ik groot respect heb voor de erelijst van Looy heb ik het altijd een naar mens gevonden. De vriendschap tussen Rik en Benoni is ook nooit meer wat geworden. Ik begrijp Benoni wel.
1969 – Harm Ottenbros was voor mij een van de inspiraties om aan wielrennen te gaan doen. Ik heb vele foto’s en kaarten met handtekeningen van Harm. Merckx en Van Looy misdroegen zich beide weer eens op vaderlandse bodem en knecht Stevens kon Harm niet van de titel houden. Heel België weende en Harm was een onwenselijk kampioen. Harm werd verguist want Belgisch supporters zijn niet de meest sportieve als het resultaat niet bevalt. De vriendschap tussen Harm en de wielersport was dan ook ver te zoeken en Harm kapte te vroeg met z’n carrière. Triest!
1973 – Ocana, Maertens, Merckx en Gimondi gaan als keizer-kwartet naar de finish. Freddy is de snelste, Luis rijdt een thuiswedstrijd, Merckx kan een record vestigen en Gimondi mist nog een regenboogtrui op z’n palmares. De twee Belgen… de twee Belgen gunnen elkaar het licht niet in de ogen. Eddy en Felice zijn al jaren bevriend en Merckx speelt het spel in het voordeel van z’n vriend. Heel België staat op z’n kop en de vriendschap tussen Eddy en Freddy had het nodige onderhoud nodig.
1977 – Francesco Moser klopt “Der Didi” in een zeer dubieuze spurt. Thurau hangt zelfs aan z’n remmen. Het is overigens niet alleen Checco die met de duiten wuift. Ook de toekomstige sponsor van Didi ziet de Duitser liever in een sponsortrui rijden dan in een regenboogtrui. De vriendschap tussen Moser en Thurau werd er niet minder door en later werden ze ploegmaten en zesdaagse koppel.
1978 – Checco wilde weer met een zak geld rammelen. Nu naar onze eigen Gerrie. De Kneet was natuurlijk niet de domste en liet Moser in de waan dat hij met een tweede plek ook heel gelukkig zou zijn. De hemel had de hele dag gehuild maar Gerrie deed er nog een schepje bovenop. Tranen op het podium! Prachtig! Ondanks dat ik een groot Moser fan ben genoot ik enorm van dit WK. De vriendschap tussen Gerrie en Moser is nooit meer wat geworden. Toch praat Moser nog steeds oprecht met respect over De Kneet.
1979 – Nu is het Raas die Thurau klopt. Niet omdat Didi in de remmen hing maar Raas had geen al te zware dag gehad. Jan werd iedere beklimming de Cauberg opgeduwd en de NOS bracht het keurig in beeld. De vriendschap tussen Jan en de NOS is nooit meer wat geworden.
1988 – Maurizo Fondriest stond aan het begin van z’n carrière en profiteerde optimaal van de strijd tussen Bauer en Criquelion. Nu heb ik Criquelion altijd een jankebankerd gevonden en Bauer nooit een echt onsportieve vent. Maar we waren in België (Ronse) dus Bauer ging op het offerblok. Dit zijn ook van die momenten dat ik ineens een stuk minder van België hou. Het supporters-cross-sfeertje zeg maar. Lijkt mij teveel op voetbal. Maar de vriendschap tussen Bauer en Criquelion was natuurlijk definitief naar vaantjes.
2007 – Bettini bolt met een symbolisch pistoolschot als winnaar over de finish in het “brave” Stuttgart. Getergd door politici die hem niet wilde laten starten. Ik kon zelf ook m’n grijns niet onderdrukken toen ik hem zag winnen.
2010 – Pozzato heeft een half jaar geen sex omdat dat een goed resultaat op het WK zou brengen. De ijdele Pipo haalt net het podium niet en is het lachertje van het peloton. Thor had die week veel “zondiger” geleefd als we z’n glimlach op het podium mogen geloven.
2011 – De Italiaanse bond heeft besloten geen ex-dopingzondaars mee te nemen. Dat doet Pettachi mogelijk besluiten Kazak te worden. Kijk eens naar het doping verleden van dat land en wat een wrange keuze moet dat dan zijn.
Gewoon een paar voorbeelden en het geeft zo prachtige aan dat het WK altijd een beladen koers is. Daarom ook zo jammer dat deze in de achterkant van de kalender is geduwd. Ik zie het WK veel liever tussen Tour en Vuelta. Is ook voor de Vuelta beter want die wordt nu door teveel renners als trainingskoers gebruikt.
Het WK.... het duurt nog even maar ik ben er helemaal klaar voor.
Foto: Een van m'n plakboeken en een foto van Harm Ottenbros met handtekening
woensdag 27 mei 2015
Espoirs 31 mei 2015
Als je niks hebt beslist de moeite om te gaan kijken. Vooral op Carrefour want deze jongens geven serieus gas. Nederlanders doen het doorgaans goed in deze koers voor renners onder de 23 en ook de Vlaamse renners hebben hier een indrukwekkende erelijst.
Retro Rit Parijs-Roubaix
Zaterdag 26 september 2015 organiseer ik een retro rit op het parcours van Parijs-Roubaix. Even buiten Roubaix spreken we af en rijden dan richting Pont Thibault vanwaar we het parcours volgen tot de wielerbaan.
Daarna is het in een paar minuten terug naar het verzamelpunt.
De rit wordt als groep gereden en volgens het retro concept: toeclips, kabels als boogjes over het stuur en schakelen aan de schuine buis. Verder is het leuk als je een trui draagt van een van de ex winnaars.
Omdat het een besloten evenement is vindt deelname plaats op uitnodiging. Ben je een fan van Parijs-Roubaix en retro?
Verzoek tot aanmelden kan op de speciale facebookpagina: Parijs-Roubaix Retor Teaser
Daarna is het in een paar minuten terug naar het verzamelpunt.
De rit wordt als groep gereden en volgens het retro concept: toeclips, kabels als boogjes over het stuur en schakelen aan de schuine buis. Verder is het leuk als je een trui draagt van een van de ex winnaars.
Omdat het een besloten evenement is vindt deelname plaats op uitnodiging. Ben je een fan van Parijs-Roubaix en retro?
Verzoek tot aanmelden kan op de speciale facebookpagina: Parijs-Roubaix Retor Teaser
Foto: Uiteraard gaan we over Carrefour de L'Arbre met de fameuze bocht waar menig renner z'n kansen verloren heeft zien gaan.
woensdag 15 april 2015
Jong geleerd oud gedaan
De profs kregen afgelopen zondag een flink bak kritiek over zich heen naar aanleiding van het incident bij de spoorwegovergang. Het was natuurlijk ook een trieste vertoning. Wat echt schandalig is dat ieder na ieder liep te wijzen.
Niemand, niemand, niemand nam de verantwoordelijkheid. Ook achteraf niet.
Triest genoeg is dit filmpje van de dag voor Parijs-Roubaix opgenomen.
Het is tijdens de Ronde van Vlaanderen voor amateurs die afgelopen zaterdag is verreden.
Op de beelden is goed te zien hoe onwaarschijnlijk roekeloos de renners maar door blijven rijden.
Ik ken deze overgang vrij goed en ben daar al tientallen malen geweest. Hier wordt veel gevallen en de overweg ligt in een bocht vlak na een afdaling over kasseien. Je kan hem overigens prima zien en signaal zie en hoor je daar prima. Meermaals gestaan als er een trein aankomt.
Niemand zit daar echt strak op z'n fiets en een uitglijder is daar zo gemaakt. Meermaals zijn daar ook renners OP de overweg gevallen!
Als ze bij de amateurs je dit al bij brengen wordt het lastig om je als prof nog op te voeden. Al eens nagedacht als je die machinist bent? Zo'n kerel in die trein kan echt naar de sloop als het fout gaat.
Al eens nagedacht aan die supporters die daar eventueel met kinderen staan?
Als je zelf dood wil prima. Laat ieder daar vooral lekker zelf z'n keuze in maken. Maar zadel een ander daar niet mee op. Al helemaal niet als het live op TV is.
Trieste hoogtepunten van deze mooie koersen.............
Niemand, niemand, niemand nam de verantwoordelijkheid. Ook achteraf niet.
Triest genoeg is dit filmpje van de dag voor Parijs-Roubaix opgenomen.
Het is tijdens de Ronde van Vlaanderen voor amateurs die afgelopen zaterdag is verreden.
Op de beelden is goed te zien hoe onwaarschijnlijk roekeloos de renners maar door blijven rijden.
Ik ken deze overgang vrij goed en ben daar al tientallen malen geweest. Hier wordt veel gevallen en de overweg ligt in een bocht vlak na een afdaling over kasseien. Je kan hem overigens prima zien en signaal zie en hoor je daar prima. Meermaals gestaan als er een trein aankomt.
Niemand zit daar echt strak op z'n fiets en een uitglijder is daar zo gemaakt. Meermaals zijn daar ook renners OP de overweg gevallen!
Als ze bij de amateurs je dit al bij brengen wordt het lastig om je als prof nog op te voeden. Al eens nagedacht als je die machinist bent? Zo'n kerel in die trein kan echt naar de sloop als het fout gaat.
Al eens nagedacht aan die supporters die daar eventueel met kinderen staan?
Als je zelf dood wil prima. Laat ieder daar vooral lekker zelf z'n keuze in maken. Maar zadel een ander daar niet mee op. Al helemaal niet als het live op TV is.
Trieste hoogtepunten van deze mooie koersen.............
vrijdag 10 april 2015
Parcours 2015
Het parcours is dit jaar 253,5 km lang en bevat 52.7 km kasseien. Gister hebben de eerste ploegen de verkenning gedaan en "De Hel" ligt er mooi bij.
Reportages laten droge kasseien zien en zelfs de strook van Haveluy (Pave Hinault) is behoorlijk opgeknapt. Deze zag er dinsdag nog uit als een imposant kanaal maar is inmiddels goed te berijden.
Morgen wordt iets regen verwacht en ik ga zelf polshoogte nemen en eind van de dag op deze blog een verslag van de Parijs-Roubaix Challenge voor wielertoeristen.
Reportages laten droge kasseien zien en zelfs de strook van Haveluy (Pave Hinault) is behoorlijk opgeknapt. Deze zag er dinsdag nog uit als een imposant kanaal maar is inmiddels goed te berijden.
Morgen wordt iets regen verwacht en ik ga zelf polshoogte nemen en eind van de dag op deze blog een verslag van de Parijs-Roubaix Challenge voor wielertoeristen.
Johan Museeuw: 2000
In 1998 was Johan Museeuw tijdens Parijs-Roubaix zwaar gevallen in het Bos van Wallers. Heel even werd er zelfs voor z'n been gevreesd.
De vreselijke val had als effect dat het Bos in 1999 en 2000 in omgekeerde richting werd gereden. Van Noord naar Zuid loopt het iets berg op en dat zou het tempo moeten drukken.
In welke richting het bos ook gereden zou worden Johan wilde wraak. Wraak op z'n knie en daarnaast wilde hij natuurlijk een keer echt winnen.
Natuurlijk was de overwinning uit 1996 niet uit de lucht komen vallen, maar je wint liever solo dan "in een sprint" met twee ploegmaten die vol in de remmen gaan.
Diep in de finale zaten er echter nog wat snelle mannen op het vinkentouw zoals van Petegem, Zabel, Zanini en Hincapie.
Johan nam geen risico en zorgde dat hij alleen de wielerbaan op kwam rijden.
Dat gaf hem ook voldoende tijd om met een prachtig gebaar naar z'n knie te wijzen toen hij over de streep kwam. Wat moet dat een ongelooflijk mooi moment voor Johan zijn geweest.
Tristan Hoffman werd netjes vierde en Mapei die in die jaren in "De Hel" Oppermachtig was had weer drie man in de eerste tien.
Podium 2000:
1 Johan Museeuw
2 Peter van Petegem
3 Erik Zabel
Rapha is een fabrikant van opvallende wielerkleding. Ze promoten deze kleding door al even opvallende filmpjes te maken.
In een van die filmpjes hebben ze zich door de knie van Johan laten inspireren: "A throw of the dice" Prachtig!
De vreselijke val had als effect dat het Bos in 1999 en 2000 in omgekeerde richting werd gereden. Van Noord naar Zuid loopt het iets berg op en dat zou het tempo moeten drukken.
In welke richting het bos ook gereden zou worden Johan wilde wraak. Wraak op z'n knie en daarnaast wilde hij natuurlijk een keer echt winnen.
Natuurlijk was de overwinning uit 1996 niet uit de lucht komen vallen, maar je wint liever solo dan "in een sprint" met twee ploegmaten die vol in de remmen gaan.
Diep in de finale zaten er echter nog wat snelle mannen op het vinkentouw zoals van Petegem, Zabel, Zanini en Hincapie.
Johan nam geen risico en zorgde dat hij alleen de wielerbaan op kwam rijden.
Dat gaf hem ook voldoende tijd om met een prachtig gebaar naar z'n knie te wijzen toen hij over de streep kwam. Wat moet dat een ongelooflijk mooi moment voor Johan zijn geweest.
Tristan Hoffman werd netjes vierde en Mapei die in die jaren in "De Hel" Oppermachtig was had weer drie man in de eerste tien.
Podium 2000:
1 Johan Museeuw
2 Peter van Petegem
3 Erik Zabel
Rapha is een fabrikant van opvallende wielerkleding. Ze promoten deze kleding door al even opvallende filmpjes te maken.
In een van die filmpjes hebben ze zich door de knie van Johan laten inspireren: "A throw of the dice" Prachtig!
donderdag 9 april 2015
Dompteur de pavés…
Le Tour heeft haar jaarlijks clip gepubliceerd. Smullen en bij de echte fans zal het vast al aardig jeuken.
woensdag 8 april 2015
Kanshebbers 2015
Niki Terpstra – met tweede plaatsen in Omloop Het Nieuwsblad, E3 Prijs en Ronde van Vlaanderen onmiskenbaar een van de top favorieten. Laatste drie editie van Parijs-Roubaix werd hij 5e, 3e en 1e en is daarmee in de recente geschiedenis een van de meest constante renners.
Zdeněk Štybar – met een schitterende overwinning in Strade Bianche, tweede plaats in de E3 en top tien ronde van Vlaanderen een serieuze kandidaat. 6e bij zijn debuut in 2013 want zomaar winst had kunnen zijn als een onoplettende toeschouwer z’n kansen niet had verprutst. Vorige jaar 4e omdat hij de vlucht van Terpstra moest beschermen. Stybar en Terpstra kunnen daarnaast op een erg sterke ploeg rekenen die het op kasseien altijd goed doet.
Bradley Wiggins – vorig jaar ’n zinnen eens serieus op deze koers gezet wat leiden tot een fraaie 9de plaats. In de Ronde van Vlaanderen misschien niet top maar op weg naar Roubaix zitten geen echte hellingen en in de tijdrit van de Panne liet Wiggins zien dat hij gruwelijk hard kan rijden.
Geraint Thomas – winst in de E3 en 3e in Gent-Wevelgem en met name in die laatste koers liet hij zien erg goed met extreme omstandigheden om te kunnen gaan. Vorig jaar al 7de in Roubaix en samen met Wiggins een zeer krachtig Sky-blok.
John Degenkolb – vorig jaar gefrustreerd over z’n tweede plaats op de wielerbaan en uitermate gemotiveerd. Kan na z’n schitterende winst in Milaan-San Remo heel relax aan de helletocht beginnen en kan daardoor optimaal pokeren. Kan natuurlijk als geen ander op z’n sprint vertrouwen. Naast winst in San Remo liet hij afgelopen zondag in Vlaanderen (7e) zien dat de conditie nog steeds ok is.
Alexander Kristoff – zelf ziet hij zich niet als een kanshebber. Met een tweede plaats in Milaan-San Remo en formidabele winst in de Panne, de Ronde van Vlaanderen en de Grote Scheldeprijs is het toch lastig om de sympathieke Noor niet bij de kanshebbers te plaatsen.
Sep Vanmarcke - misschien wel de beste kasseispecialist van dit moment. Sep is ook aan het groeien en niet meer de jakkebankerd zoals in het begin van z'n profcarrière. Z'n volwassen reactie na de Ronde van Vlaanderen laat zien dat Sep een enorme stap heeft gemaakt. In sport - zeker zo'n zware en lastige sport als wielrennen - is het kopje net zo belangrijk als de benen. Na z'n 2de plaats in 2013 en net buiten het podium in 2014 kan Sep in één klap het voorseizoen voor zichzelf en voor Lotto-Jumbo goed maken.
Lars Boom - in de ronde van Vlaanderen goed op weg en met de kassei-etappe in de Tour van vorig op zak moet Lars zeker op het rijtje kanshebbers. Toch zijn z'n uitslagen in Parijs-Roubaix tot nu toe niet echt om in een lijstje op de schoorsteen te zetten: 2010 opgave, daarna 12e, 6e, 14e en 37e? Toch ziet Lars er gemotiveerd uit en hoort zeker tot de kanshebbers.
Naast deze kanshebbers mogen we ook renners als Sagan (nog niet top dit jaar), Langeveld, Demare, Turgot. Van Avermaet, Gaudin en Leukemnans vergeten.
Niet aan de start
Twee zeer grote namen staan helaas niet aan de start en dat zijn Tom Boonen en Fabian Cancellara. Samen goed voor zeven overwinningen!
Jammer en voor beide vooral een persoonlijk drama. Van hier wens in beide toppers ook het allerbeste en gun ze beide nog een mooi tweede deel van het seizoen.
Tom had met een vijfde overwinning alleen recordhouder kunnen worden of Fabian met een vierde op gelijke hoogte met Tom en Roger (de Vlaeminck).
Toch moeten we niet te overdreven doen zoals in sommige kranten. Of de koers onthoofd zou zijn?
Vorig jaar hebben beide geen grote indruk gemaakt. Beide zagen er niet erg fris meer uit toen ze van Carrefour kwamen. Renners als Terpstra, Degenkolb, Wiggins en Thomas zaten heel wat frisser op de fiets. Ook in 2013 was de overwinning van Cancellara niet meer zo overtuigend als in 2006 en 2010. Beide toppers hebben een lange en zeer zware carrière achter de rug en het zal toch steeds moeilijker worden om nog zo'n koers te winnen.
Natuurlijk is in een koers als Parijs-Roubaix ervaring misschien wel het belangrijkste wapen, maar de top om een dergelijke koers te winnen is op dit moment erg breed.
Dat de top zo breed is gaat er zeker voor zorgen dat het zondag de moeite is om je voor de buis te kluisteren.
Zdeněk Štybar – met een schitterende overwinning in Strade Bianche, tweede plaats in de E3 en top tien ronde van Vlaanderen een serieuze kandidaat. 6e bij zijn debuut in 2013 want zomaar winst had kunnen zijn als een onoplettende toeschouwer z’n kansen niet had verprutst. Vorige jaar 4e omdat hij de vlucht van Terpstra moest beschermen. Stybar en Terpstra kunnen daarnaast op een erg sterke ploeg rekenen die het op kasseien altijd goed doet.
Bradley Wiggins – vorig jaar ’n zinnen eens serieus op deze koers gezet wat leiden tot een fraaie 9de plaats. In de Ronde van Vlaanderen misschien niet top maar op weg naar Roubaix zitten geen echte hellingen en in de tijdrit van de Panne liet Wiggins zien dat hij gruwelijk hard kan rijden.
Geraint Thomas – winst in de E3 en 3e in Gent-Wevelgem en met name in die laatste koers liet hij zien erg goed met extreme omstandigheden om te kunnen gaan. Vorig jaar al 7de in Roubaix en samen met Wiggins een zeer krachtig Sky-blok.
John Degenkolb – vorig jaar gefrustreerd over z’n tweede plaats op de wielerbaan en uitermate gemotiveerd. Kan na z’n schitterende winst in Milaan-San Remo heel relax aan de helletocht beginnen en kan daardoor optimaal pokeren. Kan natuurlijk als geen ander op z’n sprint vertrouwen. Naast winst in San Remo liet hij afgelopen zondag in Vlaanderen (7e) zien dat de conditie nog steeds ok is.
Alexander Kristoff – zelf ziet hij zich niet als een kanshebber. Met een tweede plaats in Milaan-San Remo en formidabele winst in de Panne, de Ronde van Vlaanderen en de Grote Scheldeprijs is het toch lastig om de sympathieke Noor niet bij de kanshebbers te plaatsen.
Sep Vanmarcke - misschien wel de beste kasseispecialist van dit moment. Sep is ook aan het groeien en niet meer de jakkebankerd zoals in het begin van z'n profcarrière. Z'n volwassen reactie na de Ronde van Vlaanderen laat zien dat Sep een enorme stap heeft gemaakt. In sport - zeker zo'n zware en lastige sport als wielrennen - is het kopje net zo belangrijk als de benen. Na z'n 2de plaats in 2013 en net buiten het podium in 2014 kan Sep in één klap het voorseizoen voor zichzelf en voor Lotto-Jumbo goed maken.
Lars Boom - in de ronde van Vlaanderen goed op weg en met de kassei-etappe in de Tour van vorig op zak moet Lars zeker op het rijtje kanshebbers. Toch zijn z'n uitslagen in Parijs-Roubaix tot nu toe niet echt om in een lijstje op de schoorsteen te zetten: 2010 opgave, daarna 12e, 6e, 14e en 37e? Toch ziet Lars er gemotiveerd uit en hoort zeker tot de kanshebbers.
Naast deze kanshebbers mogen we ook renners als Sagan (nog niet top dit jaar), Langeveld, Demare, Turgot. Van Avermaet, Gaudin en Leukemnans vergeten.
Niet aan de start
Twee zeer grote namen staan helaas niet aan de start en dat zijn Tom Boonen en Fabian Cancellara. Samen goed voor zeven overwinningen!
Jammer en voor beide vooral een persoonlijk drama. Van hier wens in beide toppers ook het allerbeste en gun ze beide nog een mooi tweede deel van het seizoen.
Tom had met een vijfde overwinning alleen recordhouder kunnen worden of Fabian met een vierde op gelijke hoogte met Tom en Roger (de Vlaeminck).
Toch moeten we niet te overdreven doen zoals in sommige kranten. Of de koers onthoofd zou zijn?
Vorig jaar hebben beide geen grote indruk gemaakt. Beide zagen er niet erg fris meer uit toen ze van Carrefour kwamen. Renners als Terpstra, Degenkolb, Wiggins en Thomas zaten heel wat frisser op de fiets. Ook in 2013 was de overwinning van Cancellara niet meer zo overtuigend als in 2006 en 2010. Beide toppers hebben een lange en zeer zware carrière achter de rug en het zal toch steeds moeilijker worden om nog zo'n koers te winnen.
Natuurlijk is in een koers als Parijs-Roubaix ervaring misschien wel het belangrijkste wapen, maar de top om een dergelijke koers te winnen is op dit moment erg breed.
Dat de top zo breed is gaat er zeker voor zorgen dat het zondag de moeite is om je voor de buis te kluisteren.
Foto: Wiens naam wordt er zondag toegevoegd aan de erelijst boven de bar in Cafe Au Pave?
Mapei: 3 keer 3 is 9
De ploeg opereerde tussen 1993 en 2002 en domineerde met name de voorjaarskoersen. De eerste twee jaar was nog een beetje zoeken maar vanaf 1995 kwam de ploeg goed onder stoom.
Met de kennis van nu wordt iedere prestatie uit het verleden onder een vergrootglas gelegd en met argwaan bekeken.
Ik begrijp het wel maar berichtgeving over doping is een handel op zich geworden. Ik ben niet naïef maar laat mijn plezier in het wielrennen ook niet verprutsen door alle berichtgeving over doping.
Strikt genomen ben ik voorstander om alles vrij te laten. Wel zou ik voor zware sancties zijn richting de ploeg als renners gezondheidsproblemen krijgen. Maar zo zijn de regels niet en zo lang de regels zijn zoals ze zijn zal ieder zich er aan moeten houden. Probleem is natuurlijk dat iedere uitzonderlijke prestatie met enig argwaan wordt bekeken.
Laten we naar Mapei gaan. De ploeg werd structureel bemand door echte kleppers. Wat te denken van: Tony Rominger, Franco Ballerini, Abraham Olano, Johan Museeuw, Andrea Tafi, Tom Steels, Frank Vandenbroucke, Pavel Tonkov, Frank Vandenbroucke, Oscar Camenzind, Paolo Bettini, Óscar Freire en Michele Bartoli.
Wat hebben die mannen niet gewonnen?
Naast de rij kleppers en de enorme erelijst viel de ploeg ook op door een van de lelijkste shirts die er ooit hebben rond gereden.
Een allegaartje aan kleuren en opdruk van co-sponsors. Spuug en spuuglelijk.
Ten aanzien van Parijs-Roubaix - daar gaat deze blog nu eenmaal over - viel de ploeg op als geen ander.
Maar liefst vijfmaal (5!!!) wist de ploeg de Helleklassieker te winnen:
1995 Franco Ballerini
1996 Johan Museeuw
1998 Franco Ballerini
1999 Andrea Tafi
2000 Johan Museeuw
Driemaal wist de ploeg een compleet podium te bemachtigen:
Podium 1996:
1. Johan Museeuw
2. Gianluca Bortolami
3. Andrea Tafi
Podium 1998:
1. Franco Ballerini
2. Andrea Tafi
3. Wilfried Peeters
Podium 1999:
1. Andrea Tafi
2. Wilfried Peeters
3. Tom Steels
Drie keer drie podiumplaatsen is toch wel heel indrukwekkend. Verdacht? Met wat we nu weten wellicht wel maar renners werden er bij Mapei wel op uitgezocht dat ze het in dit soort koersen goed zouden doen.
Een traditie die werd voortgezet..................
In 2001 verkaste onder andere Museeuw naar de Domo Farm friet ploeg om daar het succes in Parijs-Roubaix voor te zetten. Deze ploeg bestond twee jaar en scoorde beide keren in Parijs-Roubaix de hoofdprijs. In 2001 was de beurt aan Knaven en in 2002 pakte Museeuw z'n derde Parijs-Roubaix.
In 2001 zetten Domo met een compleet podium de Mapei traditie voort.
Een groot deel van de Domo ploeg ging begin 2003 over in de Quick Step ploeg. Met Tom Boonen zorgt deze ploeg dat ze ook al vier keer een winnaar in Roubaix heeft afgeleverd.
Met de kennis van nu wordt iedere prestatie uit het verleden onder een vergrootglas gelegd en met argwaan bekeken.
Ik begrijp het wel maar berichtgeving over doping is een handel op zich geworden. Ik ben niet naïef maar laat mijn plezier in het wielrennen ook niet verprutsen door alle berichtgeving over doping.
Strikt genomen ben ik voorstander om alles vrij te laten. Wel zou ik voor zware sancties zijn richting de ploeg als renners gezondheidsproblemen krijgen. Maar zo zijn de regels niet en zo lang de regels zijn zoals ze zijn zal ieder zich er aan moeten houden. Probleem is natuurlijk dat iedere uitzonderlijke prestatie met enig argwaan wordt bekeken.
Laten we naar Mapei gaan. De ploeg werd structureel bemand door echte kleppers. Wat te denken van: Tony Rominger, Franco Ballerini, Abraham Olano, Johan Museeuw, Andrea Tafi, Tom Steels, Frank Vandenbroucke, Pavel Tonkov, Frank Vandenbroucke, Oscar Camenzind, Paolo Bettini, Óscar Freire en Michele Bartoli.
Wat hebben die mannen niet gewonnen?
Naast de rij kleppers en de enorme erelijst viel de ploeg ook op door een van de lelijkste shirts die er ooit hebben rond gereden.
Een allegaartje aan kleuren en opdruk van co-sponsors. Spuug en spuuglelijk.
Ten aanzien van Parijs-Roubaix - daar gaat deze blog nu eenmaal over - viel de ploeg op als geen ander.
Maar liefst vijfmaal (5!!!) wist de ploeg de Helleklassieker te winnen:
1995 Franco Ballerini
1996 Johan Museeuw
1998 Franco Ballerini
1999 Andrea Tafi
2000 Johan Museeuw
Driemaal wist de ploeg een compleet podium te bemachtigen:
Podium 1996:
1. Johan Museeuw
2. Gianluca Bortolami
3. Andrea Tafi
Podium 1998:
1. Franco Ballerini
2. Andrea Tafi
3. Wilfried Peeters
Podium 1999:
1. Andrea Tafi
2. Wilfried Peeters
3. Tom Steels
Drie keer drie podiumplaatsen is toch wel heel indrukwekkend. Verdacht? Met wat we nu weten wellicht wel maar renners werden er bij Mapei wel op uitgezocht dat ze het in dit soort koersen goed zouden doen.
Een traditie die werd voortgezet..................
In 2001 verkaste onder andere Museeuw naar de Domo Farm friet ploeg om daar het succes in Parijs-Roubaix voor te zetten. Deze ploeg bestond twee jaar en scoorde beide keren in Parijs-Roubaix de hoofdprijs. In 2001 was de beurt aan Knaven en in 2002 pakte Museeuw z'n derde Parijs-Roubaix.
In 2001 zetten Domo met een compleet podium de Mapei traditie voort.
Een groot deel van de Domo ploeg ging begin 2003 over in de Quick Step ploeg. Met Tom Boonen zorgt deze ploeg dat ze ook al vier keer een winnaar in Roubaix heeft afgeleverd.
Foto: Ieder jaar was er weer een nog lelijkere variant van de Mapei trui.
Wie hem mooi vind mag het zeggen.
zondag 5 april 2015
Vélodrome Roubaix
Een van de doelstellingen van de eerste edities van Parijs-Roubaix was het onder de aandacht brengen van de wielerbaan van Roubaix.
In die jaren (eind 19e eeuw) werden de meeste wielerwedstrijden op wielerbanen gehouden.
Op de baan was in die jaren ook een veelvoud te verdienen ten opzichte van wedstrijden op de weg.
Toch ontbrak het aan wedstrijden op de baan aan een heroïsche component.
Door lange afstand wedstrijden te organiseren die van stad tot stad gingen ontstond er meer heroïek. In die jaren barsten het van de wielerbanen en veel lange afstandswedstrijden eindigde op een wielerbaan.
De aankomst werd vooraf gegaan door een programma op de baan, zodat het publiek de hele dag vermaakt werd.
De huidige wielerbaan wordt sinds de Tweede Wereldoorlog gebruikt met uitzondering van de jaren 1986-1988. In die jaren zorgde een sponsor voor enige verloedering in het gemeengoed van Parijs-Roubaix.
In de eerste 50 jaar van de koers is de finish op diverse plaatsen gefinisht waaronder de paardenbaan van Marqc. De oude wielerbaan bestaat niet meer.
De huidige baan is door de jaren heen een monument op zich geworden. Hier solo aankomen is een van de mooiste momenten die een coureur kan overkomen.
Het contrast tussen de helse kasseien en de gemoedelijke sfeer in het velodroom is enorm.
Maar ook een sprint voor de overwinning op deze baan heeft ook iets mythisch. Vraag het aan Jan Janssen, Eddy Planckaert, Roger de Vlaeminck of Duclos-Lassalle.
Twee jaar terug ging er een kleine schok door wielerland. Er werd een aankondiging gedaan van een nieuwe dichte wielerbaan in Roubaix.
Snel werd de conclusie getrokken dat dit ten koste zou gaan van de traditionele finish van Parijs-Roubaix.
De tekening met het voorstel was echter duidelijk zat.
De nieuwe overdekte baan komt naast het bestaande velodroom. Dus de aankomst zoals we die al bijna 60 (!!!) jaar gewend zijn is voorlopig gegarandeerd.
De wielerbaan is doorgaans op een doordeweekse dag goed te bezoeken. In het weekend zijn er regelmatig activiteiten dus als je een bezoekje wilt doen is het handig dat vooraf uit te zoeken.
>
In die jaren (eind 19e eeuw) werden de meeste wielerwedstrijden op wielerbanen gehouden.
Op de baan was in die jaren ook een veelvoud te verdienen ten opzichte van wedstrijden op de weg.
Toch ontbrak het aan wedstrijden op de baan aan een heroïsche component.
Door lange afstand wedstrijden te organiseren die van stad tot stad gingen ontstond er meer heroïek. In die jaren barsten het van de wielerbanen en veel lange afstandswedstrijden eindigde op een wielerbaan.
De aankomst werd vooraf gegaan door een programma op de baan, zodat het publiek de hele dag vermaakt werd.
Foto: Voor een wielerbaan is het velodroom van Roubaix met een lengte van 500 meter aan de forse kant.
De huidige wielerbaan wordt sinds de Tweede Wereldoorlog gebruikt met uitzondering van de jaren 1986-1988. In die jaren zorgde een sponsor voor enige verloedering in het gemeengoed van Parijs-Roubaix.
In de eerste 50 jaar van de koers is de finish op diverse plaatsen gefinisht waaronder de paardenbaan van Marqc. De oude wielerbaan bestaat niet meer.
De huidige baan is door de jaren heen een monument op zich geworden. Hier solo aankomen is een van de mooiste momenten die een coureur kan overkomen.
Het contrast tussen de helse kasseien en de gemoedelijke sfeer in het velodroom is enorm.
Maar ook een sprint voor de overwinning op deze baan heeft ook iets mythisch. Vraag het aan Jan Janssen, Eddy Planckaert, Roger de Vlaeminck of Duclos-Lassalle.
Foto: Basisplan voor het plaatsen van een overdekte baan naast het bestaande velodroom.
Twee jaar terug ging er een kleine schok door wielerland. Er werd een aankondiging gedaan van een nieuwe dichte wielerbaan in Roubaix.
Snel werd de conclusie getrokken dat dit ten koste zou gaan van de traditionele finish van Parijs-Roubaix.
De tekening met het voorstel was echter duidelijk zat.
De nieuwe overdekte baan komt naast het bestaande velodroom. Dus de aankomst zoals we die al bijna 60 (!!!) jaar gewend zijn is voorlopig gegarandeerd.
Foto: Maquette van het nieuwe overdekte velodroom.
De wielerbaan is doorgaans op een doordeweekse dag goed te bezoeken. In het weekend zijn er regelmatig activiteiten dus als je een bezoekje wilt doen is het handig dat vooraf uit te zoeken.
>
Foto: De nieuwe wielerbaan tijdens de bouw in januari 2012
Abonneren op:
Posts (Atom)