dinsdag 14 juni 2016

Paris-Roubaix Cyclotourisme

Afgelopen zondag is Parijs-Roubaix voor wielertoeristen verreden. Op mijn gewone blog een reportage: Parijs-Roubaix 2016


woensdag 13 april 2016

dinsdag 12 april 2016

donderdag 31 maart 2016

Café Au Pavé

Op het complex van het velodroom van Roubaix is een klein café Au Pavé genaamd.
Voor de liefhebber is dit café dik de moeite waard om een keer te bezoeken.
De openingstijden zijn wat onregelmatig.
De ruimte naast het café wordt door de administratie van de wielerbaan en club (VCR) gebruikt en als er iemand is dan schenken ze doorgaans wel even "un brun".

Het uithangbord laat duidelijk zien waar je zijn moet.


Het café is een mooi doel voor een uitje met wielertoeristen. Parkeer je auto ergens in Zuid België en fiets over de laatste kasseistroken naar Roubaix.
De stroken aan de oostkant van Gruson en Cysoing liggen bijna in België.
Rij de finale wat altijd iets speciaals blijft.
Bezichtig de wielerbaan en drink een biertje in Au Pavé, bewonder de talrijke foto's en rij op je gemak terug.


Het café hangt vol met prachtige foto's.


Muren vol en je zou die lijstje zo van de muur willen graaien.


Boven de bar hangt de erelijst. Handig zo'n geheugensteuntje voor als je "un brun" teveel ophebt.


In de bar zit een prachtige pavé (wat anders) verwerkt.


Een biertje in Au Pavé is verplichte kost voor de Parijs-Roubaix liefhebber en je kijkt je ogen uit in dit mini museum.

Proost!

dinsdag 29 maart 2016

Stratenmaker

Menig coureur zal de kasseien in Noord Frankrijk wel uit de grond willen kijken. Vooral van de renners van Spaanse ploegen die er echt helemaal niks te zoeken hebben. Maar ook bij de grote ploegen zitten er altijd een aantal renners die blij zijn als de tweede zondag van april achter de rug is.
Parijs-Roubaix is een inspiratie voor fotografen, kunstenaars maar ook voor tekenaars van cartoons. Deze beeld wel heel erg goed het gevoel uit wat menig renner moet hebben:

donderdag 10 maart 2016

Douches

Bij de meeste klassiekers is het na de streep gedaan. Bij Parijs-Roubaix volgen er nog twee coupletten.
De huldiging met de kassei en de douches. Een huldiging vindt er natuurlijk na iedere klassieker plaats, maar niet met zo'n toepasselijke trofee.
Na de prijsuitreiking mogen de renners onder de meest legendarische douches die er zijn.
Niet alleen binnen de wielersport. Vraag gewoon eens aan iemand om een aantal bijzondere douches te noemen.
Heel wat keren zullen de douches van het velodroom van Roubaix worden genoemd?


Foto: Na hun editie van Parijs-Roubaix gaan wielertoeristen graag in de rij staan voor de ultieme experience.

De douches liggen achter het kantoor in een sobere ruimte. Als je hier naar binnen loopt waan je je in een zwembad zo'n 60 jaar geleden. Of 70? 80?
Een stap over deze drempel geeft je het gevoel in een tijdmachine te zijn meegesleurd.
Eenvoudige betonnen kleedhokjes. Zonder deur. Een simpel bankje.
Je twijfel of je wel goed zit wordt slechts ontnomen door het naambordje op het kleedhokje: Cancellara, Merckx, Coppi, Van Looy.
Alle winnaars hangen hier en het is het enige tastbare bewijs dat deze vooroorlogse douches inderdaad bij Parijs-Roubaix horen.


Foto: Samen douchen na het sporten blijft een speciaal ritueel, maar nergens beklijft dit zo als in de douches van het Velodroom.

Het rijden op kasseien is bijna een magisch ritueel. Dat is het douchen op het velodroom misschien nog wel meer.
Het is meer dan het zweet, stof en blubber van je afspoelen.
Wellicht een bijna spirituele overpeinzing. Alle renners kunnen gebruik maken van de moderne douches in de ploegbus. Toch gaan heel veel renners juist douchen in dit stuk prehistorie.
Waarom? Worden ze schoner dan in de ploegbus? Nee........dit douchegebouw heeft iets mythisch wat zich niet in woorden en foto's vast laat leggen.
Er gewoon een keer rondlopen is ook niet voldoende. Je zal de kasseien moeten getrotseerd om het te voelen.
Menig prof strijkt bij het verlaten met z'n vinger over het naambordje. Als een ritueel van bloedbroeders. Jij en ik. Jij en ik weten wat het is..........


Foto: Van alle winnaars hangt een bordje met z'n naam en jaar (of jaren) waarin hij gewonnen heeft. Van het jaar 1949 hangen er dus twee namen.

In 2010 was er redelijk wat commotie dat de wielerbaan en het volledige complex inclusief de douches zou worden afgebroken.
De oude kantine lag immers al tegen de grond en er zou een nieuwe wielerbaan komen welke inmiddels is geopend.
Dit is echter een overdekte piste en deze staat naast de open wielerbaan.
Wielerbaan en douches blijven voorlopig nog velen jaren onderdeel uit maken van de erfenis van Parijs-Roubaix. Gelukkig maar en je moet er een keer gedoucht hebben om het te begrijpen! Wel het liefst nadat jezelf over de kasseien hebt gedokkerd.


maandag 29 februari 2016

Bordeaux-Parijs

Dit is een van de oudste klassiekers maar wordt helaas niet meer gehouden. Jammer want de koers had een aantal unieke elementen.
Om te beginnen was daar natuurlijk de finish in Parijs. Slechts weinig koersen hebben 86 keer hun finish in Parijs gehad. Uniek!
Dan de lengte van deze koers. Niet alle jaren was de koers even lang maar rond de 600 kilometer moesten de renners iedere keer wel wegtrappen.
Voor een eendagskoers een serieus stukje fietsen.
Om het de renners iets makkelijker te maken werden er halverwege de koers gangmakers ingezet.
In eerste instantie werd zo'n beetje alles gebruikt als gangmaker, maar toen de organisatie wat stabieler werd liet men alleen nog derny's toe.

Bordeaux-Parijs werd voor het eerst georganiseerd in 1891. Dat is vijf jaar eerder dan de eerste Parijs-Roubaix.
Toen Parijs-Roubaix voor het eerst georganiseerd werd was een van de doelstelling dat deze koers een voorbereidingswedstrijd zou worden voor Bordeaux-Parijs.
Uiteindelijk heeft het voorprogramma het hoofdprogramma ingehaald.

Daar waar een koers als Parijs-Roubaix door sommige wielerliefhebbers wordt afgedaan als een prehistorisch monster, is Bordeaux-Parijs met haar 600 kilometer op één dag natuurlijk echt niet meer van deze tijd.

Daarom stierf de koers een mooie dood en in 1988 werd deze voor het laatst gehouden.

Er zijn behoorlijk wat renners die beide koersen een keer hebben weten te winnen. Toch is het rijtje dat dat in één kalenderjaar heeft weten te doen relatief kort. Het voorprogramma winnen en daarna de hoofdschotel pakken - zoals de inrichters oorspronkelijk hadden bedacht - lukte uiteindelijk maar een zestal renners.

1901 Lucien Lesna
1903 Hippolyte Aucouturier
1919 Henri Pélissier
1927 Georges Ronsse
1932 Romain Gijssels
1969 Walter Godefroot


Foto: Jan Janssen is een van de de renners die zowel Bordeaux-Parijs (66) als Parijs-Roubaix wist te winnen. Niet in hetzelfde kalenderjaar, maar toch een uniek prestatie om beide zware koersen op he palmares te zetten.

maandag 8 februari 2016

2015 - John Degenkolb

Het seizoen begint op gang te komen met maar liefst op drie continenten stevige koers. Het wordt voor de liefhebber natuurlijk vooral uitkijken naar de klassiekers.
Vooral koersen als Milaan-San Remo, Ronde van Vlaanderen en natuurlijk Parijs-Roubaix.
Maar ook koersen die daar onder zitten zoals Gent Wevelgem, Strade Bianche. E3, Omloop van Het Nieuwsblad kunnen op veel belangstelling rekenen.

Voor een ieder die op z'n honger zit hier 3 uur Parijs-Roubaix 2015

zaterdag 6 februari 2016

Compiègne en haar trein

Deze historische stad ligt een kleine 100 kilometer ten noorden van Parijs. Sinds 1977 vormt Compiègne het decors voor de start van Parijs-Roubaix. Dit heeft alles te maken met de oprukkende asfaltmachines.
Het werd steeds moeilijker om het traditionele traject te handhaven en geschikte kasseistroken waren alleen nog te vinden ten oosten van Roubaix.
Hierdoor was het noodzakelijk om de start naar het Noorden te verplaatsen.
Een belangrijke stap was al eens gezet door de start naar Chantilly te verplaatsen. Deze overigens eveneens historische stad met het prachtige kasteel van Chantilly ligt 45 kilometer ten noorden van Parijs.
Om toch voldoende kasseien in het parcours te stoppen en binnen de grens van de 270 kilometer te blijven besloot de organisatie nog een keer op te kruipen richting het noorden.

Compiègne kan moeilijk als een flauw compromis worden gezien want de stad heeft impliciet alles, maar dan ook alles met Parijs-Roubaix te maken.

De stad barst bijna uit haar voegen van de kerken, kastelen, statige panden en musea. Compiègne is een etappeplaats in de pelgrimsroute naar Santiago de Compostella en massa historie komt hier samen.
Het Franse koningshuis (van Karel de vijfde tot Lodewijk XV) wist hier haar weg wel te vinden.
Opmerkelijk zijn de banden van Jeanne d'Arc die hier haar laaste campagne starten. Meer oorlog is te vinden in het museum la Figurine Historique met de Slag bij Waterloo in miniatuur soldaatjes.
De absolute link met Parijs-Roubaix vormt natuurlijk het Forêt de Compiègne met het indrukwekkende oorlogsmuseum.

Compiègne was in de Eerste Wereldoorlog het commandocentrum van de Franse troepen en en lag voor de hand dat hier de wapenstilstand werd getekend. Dat gebeurde op 11 november 1918 onder aanvoering van generaal Ferdinand Foch. Later werd Foch benoemd tot maarschalk van het Franse leger.
Het tekenen van de wapenstilstand vond plaats in een treinwagon van Wagon-Lits. Deze wagon heeft deel uitgemaakt van de legendarische Oriënt-Express. De vernedering voor de Duitsers was groot. De wapenstilstand betekende overigens wel het einde van deze oorlog.
Toch was generaal Foch niet erg optimistisch en hoewel hij vooral een theoreticus was prevelde hij de pijnlijke woorden: "Dit is geen vrede maar een wapenstilstand voor 20 jaar".
Hoewel de Duitsers hun munitie moesten inleveren kregen ze door het onzorgvuldig afhandelen van deze oorlog eigenlijk genoeg munitie in handen om een volgde oorlog te starten.

Deze kwam er dan ook en toen in 1940 West Europa onder de voet werd gelopen, kwam Hitler hoogste persoonlijk naar Compiègne om de Franse op 22 juli 1940 te laten capituleren. Nadat de Fransen de treinwagon een aantal jaren als trofee hadden rondgesjouwd was het nu de beurt aan de Duitsers.
Veel plezier hebben ze er niet van gehad en in 1945 is de houten bovenbouw (op bevel van Hitler?) vernietigd om een volgende vernedering in deze wagon te voorkomen.
Het metalen onderstel had de brand overleefd en heeft in Oost Duitsland een aantal jaren dienst gedaan al werktrein.
In Compiègne bevindt zich in het oorlogsmuseum een replica van de treinwagon.

Of veel renners zich realiseren dat ze met hun rit van Van Compiègne naar Roubaix zo'n historisch reis maken laat zich wel raden. Renners zullen vooral bezig zijn of ze niet lek rijden, of de materiaalwagen in de buurt is, of ploegmaten niet vallen en of de regen wacht tot maandag.
Toch heeft Parijs-Roubaix haar naam te danken aan een oorlog die door de Fransen vanuit Compiègne werd gevoerd en waar uiteindelijk ook de wapenstilstand van die oorlog werd getekend.
Enkele maanden na het tekenen van de wapenstilstand werden de renners al door de slagvelden gejaagd en dat moet toch een bizarre metafoor zijn geweest voor soldaten die uit hun loopgraaf richting vijand werden gestuurd.

De start van Parijs-Roubaix wordt gehouden bij het kasteel van Compiègne. In het kasteel is een museum met onder andere een uitvoerige collectie oude fietsen.

Een stad die om meer redenen meer dan de moeite waard is om eens te bezoeken.


Foto: Het legendarische rijtuig van Wagon Lits wat uiteindelijk eindigde als werktrein in Oost Duitsland.

woensdag 3 februari 2016

Hennie Kuiper: 1983

Ieder die op de tiende april 1983 voor de buis zat kreeg zowat een hartverzakking toen ze Kuiper op de strook van Hem met pech van z'n fiets zagen stappen.
Bijna neurotisch klappend in z'n handen om snel een nieuwe fietst te krijgen. 250 meter van het punt waar de laatste echte strook eindigt.
Vijftig kilometer kasseien getrotseerd en op...............op 250 meter stranden.
Gelukkig had Hennie snel een fiets, maar alle wielerliefhebbers zaten met bonzend hart op het puntje van hun stoel.
Heel groot was de voorsprong van Kuiper niet en het waren niet de minste die Hennie op de hielen zaten. Gilbert Duclos-Lassalle, Francesco Moser, Ronan De Meyer en Marc Madiot.
De mannen in dit achtervolgende groepje zouden gezamenlijk in hun carrière goed zijn voor 7 (zeven!) overwinningen in "De Hel". Kanonnen dus, kleppers, kanjers.

Moser in en dolle jacht om het record van De Vlaeminck te evenaren.
Duclos-Lassalle als relatieve beginner in "De Hel" wilde snel scoren en Madiot klopte eveneens aan de deur.
Kuiper werd op de hielen gezeten door veel ervaring en veel aanstormend talent.
Het was ook nog eens nat en koud en slechts 32 renners kwamen aan de streep.
TWEE-EN-DERTIG!
Als je zo'n Parijs-Roubaix weet te winnen ben je een hele grote. Hennie was geen veel winnaar, maar alle overwinningen die hij behaalde kunnen zo in een gouden lijstje.
Z'n mooiste? Kom zeg...........

Vandaag is het de verjaardag van Hennie en wat is er mooier om bij dit historische moment nog eens stil te staan.



Naast Parijs-Roubaix wist Kuiper nog een aantal top klassiekers te winnen: Milaan-San Remo, Ronde van Vlaanderen en de Ronde van Lombardije.
Vier van de vijf mooiste klassiekers op je erelijst. Dan mag je toch heel trotst omkijken.
Ook in kampioenschappen deed Kuiper het erg goed. Hij haalde nationale titels in het veld en op de weg.
Als amateur werd hij Olympisch kampioen en als tweede jaars prof behaalde hij in 1975 in Yvoir de wereldtitel.

Het grote publiek kent Kuiper uiteraard als een zeer strijdlustig renner uit de Tour de France, waar hij twee keer een tweede plaats wist te behalen.

Kuiper reed werkelijk alles. Van het veld, alle grote rondes en alle (!) klassiekers. Hij reed nooit zomaar mee, maar altijd om de koers te maken.

Prachtige renner die vele wielerfans regelmatig de harten sneller liet kloppen.
Soms iets te veel zoals die zondag in april 1983.

dinsdag 2 februari 2016

Pavé

Natuurlijk denken we bij pavé direct aan de stenen in Noord Frankrijk.

Pavé heeft echter nog een paar betekenissen.

De belangrijkste zijn soorten kaas. Een groot aantal soorten kaas heeft pavé in de naam. Denk aan Pavé d’Auge, Pavé Blesois en Pave d'Affinois.
Meer eetbare pavé is brood. Het gaat doorgaans om brood ter grote van een kassei. Vaak zeer stoer brood wat vrij compact gebakken is.
Het begrip pavé wordt veel gebruik in namen van recepten waar een blok vis (zalm), vlees of taart wordt geserveerd.
Pavé au chocolat zal beslist van vele een favoriet zijn en een stuk beter te verteren dan de Noord Franse stenen.

Een ander opmerkelijke pavé is de zetting van edelsteenjes. Hierbij wordt een bepaald oppervlak van een sieraad met steentje "geplaveid".

Pavé is natuurlijk een mooi krachtig woord, maar wij kennen het natuurlijk vooral als die verduivelde stenen.

Toch werd vroeger heel veel belangrijke wegen waar zwaar verkeer over moest bestraat met kasseien. Zelfs tot de jaren 80 waren veel oude industriegebieden nog bestraat met kasseien.
Ook in Nederland zoals in het havengebied van Rotterdam.
Nu zijn het vooral in België en Noord Frankrijk nog wat kleine wegen die maar minimaal van belang zijn voor de infrastructuur.
De pavé is de afgelopen tientallen jaren echter wel enorm populair voor sierbestrating in tuinen en oprijlaantjes.

In ieder land worden ze natuurlijk weer anders genoemd. Hier de belangrijkste:

Frans: Pavé
Belgie: Kassei(en)
Nederland Kinderkopjes
Duitsland: Kopfsteinpflaster
Engeland: Cobblestones
In Spanje en Italie wordt in wielerkringen doorgaans pavé gebruikt.
Japans: 石畳

Tijdens commentaar bij wielerwedstrijden wordt ook gebruik gemaakt van "stenen" zoals in: "dames en heren we gaan de stenen weer op".
Eigenlijk vind ik dat een heel mooie uitdrukking: "we gaan de stenen weer op".
Dat klinkt als muziek in de oren en is een signaal om weer op het puntje van je stoel te gaan zitten.....


Foto: Hier een heel slechte strook met heel slechte pavés. De strook (Chemin de Bourghelles) wordt niet meer gebruikt in de koers. Einde van deze strook komt uit op het eindpunt van Carrefour de L'Abre. Voor wie een keer wil: aan de achterkant van het restaurant naar het zuiden rijden.

woensdag 27 januari 2016

Kalender 2016

Hier de belangrijkste data voor 2016 voor de liefhebbers van Parijs-Roubaix. Of je nu bij een evenement wil gaan kijken of gewoon zelf meedoen.

Maart 2016
Herstel werkzaamheden aan de stroken van Mons en Pévèle en d’Haveluy à Wallers (pave Hinault)

Donderdag 7 april 2016
Recon profploegen op de laatste 130 kilometer van het parcours.

Vrijdag 8 april 2016
Recon van vooral Belgische profploegen op de laatste 130 kilometer van het parcours.

Zaterdag 9 april 2016
Toertocht kasseienvreten vanuit Templeuve. Leuk kleinschalig evenement voor de fijnproever. Info op Pasar fietsclub

Paris-Roubaix challenge. Commerciele toertocht over groot deel van het parcours met finish op de wielerbaan. Meer info op: Sport.be

Presentatie profploegen in Compiegne (startplaats op zondag 10 april)

Zondag 10 april 2016
Parijs-Roubaix voor profs. De mooiste dag van het jaar voor de liefhebber van klassiekers. Prachtig op TV te volgen maar ook mooi om langs de kant te gaan staan. Meer info op: Le Tour
In afwachting voor de profs rijden de junioren hun editie van Parijs-Roubaix.

Zondag 1 mei 2016
Superklassieker vanuit Oudenaarde. Uitdaging voor de wielertoerist met een combi tussen de Ronde van Vlaanderen en Parijs-Roubaix. Finish op de wielerbaan. Meer info op: De Superklassieker

Zondag 29 mei 2016
Parijs-Roubaix Espoirs - editie voor amateurs welke meetelt Europe Tour 2016. Leuk om te gaan kijken omdat het hier doorgaans niet erg druk is maar wel heel serieuze koers!
Op deze dag wordt tevens een mini-Parijs-Roubaix gereden voor de allerkleinste.

Zondag 12 juni 2016
Paris - Roubaix Cyclotourisme. De klassieke toerversie voor de wielertoerist. Uitstekende organisatie en idem bevoorrading. (meer info op: Veloclub Roubaix)

Zondag 11 september 2016
Wevelgem-Roubaix Retourtje Roubaix vanuit Wevelgem voor de wielertoerist die eens de wielerbaan wil bezoeken zonder gelijk over al die kasseien te moeten. Meer info op WTC De Trappers


Foto: Zelf hoop ik dit jaar toch een keer of 2-3 de wielerbaan op te rijden. Beetje revanche voor 2014 toen ik niet kon deelnemen aan de toereditie door een gebroken sleutelbeen (en wat er nog meer stuk was)

zondag 27 september 2015

Nazomer Teaser 2015

Gister met vier wielertoeristen de finale van Parijs-Roubaix gereden. Op m'n gewone blog een uitvoerig verslag en hier een kleine sfeerimpressie.
Te mooi weer voor "De Hel" maar dat is ook wel eens lekker.









Verslag Parijs-Roubaix teaser 2015
Fotoalbum Parijs-Roubaix teaser 2015

woensdag 16 september 2015

Het WK

Onderstaande kolom heb ik al eens voor een andere blog beschikbaar gesteld. Met het WK voor de deur even afgestoft, want het WK blijft toch een unieke koers.

Na de grote rondes kan ik zelf altijd enorm naar het WK uitkijken. Het is een andere dan alle andere wedstrijden. Dat komt door een paar aspecten. Belangrijkste is natuurlijk dat het WK volgens het landenconcept wordt gereden. Dit heeft als effect dat grote wielerlanden de betere knechten vaak thuis laten omdat “alle” kopmannen worden uitgezonden. Of een gevecht over welke kopman krijgt welke knechten.

Daarnaast wordt het WK op een omloop gereden. Ook dat heeft een bepaald effect op een koers. Verder is de transfermarkt een belangrijker beïnvloeder van de koers. Renners kunnen in één dag hun seizoen goedmaken. Maar nog meer invloed is het magische spel van een renner uit land A die voor ploeg X uit land B rijdt maar volgend jaar voor ploeg Y uit land C gaat rijden.

Voor mij – en dan ga ik helemaal niks geks zeggen – is Parijs Roubaix de allermooiste koers die er is. De schoonste zoals mijn Belgische vrienden zeggen. Maar het WK is de meest fascinerende. Ruim voor de start rol je al over de belangen. Forse geldbedragen (liefkozend premies genoemd) rollen bij een titel over tafel. Renners, sponsors, toekomstige sponsors, bonden en zelfs de media stellen eisen. Een ingewikkeld spel waarbij de huidige financiële crisis een flauw potje “Mens erger je niet” is.

Er is bij ieder WK ook altijd wel wat aan de hand. Daarom gewoon een luchtige greep uit de historie…..als warmloper.

1963 – In een dolle massaspurt klopt knecht Benoni Beheyt de Keizer van Herentals. Dat laatste is de bijnaam voor Rik van Looy ook wel Rik II genoemd. Van Looy was snel en zo zegen zeker. De clan van Looy heeft sinds dien het leven van Benoni tot een hel gemaakt. Hoewel ik groot respect heb voor de erelijst van Looy heb ik het altijd een naar mens gevonden. De vriendschap tussen Rik en Benoni is ook nooit meer wat geworden. Ik begrijp Benoni wel.

1969 – Harm Ottenbros was voor mij een van de inspiraties om aan wielrennen te gaan doen. Ik heb vele foto’s en kaarten met handtekeningen van Harm. Merckx en Van Looy misdroegen zich beide weer eens op vaderlandse bodem en knecht Stevens kon Harm niet van de titel houden. Heel België weende en Harm was een onwenselijk kampioen. Harm werd verguist want Belgisch supporters zijn niet de meest sportieve als het resultaat niet bevalt. De vriendschap tussen Harm en de wielersport was dan ook ver te zoeken en Harm kapte te vroeg met z’n carrière. Triest!

1973 – Ocana, Maertens, Merckx en Gimondi gaan als keizer-kwartet naar de finish. Freddy is de snelste, Luis rijdt een thuiswedstrijd, Merckx kan een record vestigen en Gimondi mist nog een regenboogtrui op z’n palmares. De twee Belgen… de twee Belgen gunnen elkaar het licht niet in de ogen. Eddy en Felice zijn al jaren bevriend en Merckx speelt het spel in het voordeel van z’n vriend. Heel België staat op z’n kop en de vriendschap tussen Eddy en Freddy had het nodige onderhoud nodig.

1977 – Francesco Moser klopt “Der Didi” in een zeer dubieuze spurt. Thurau hangt zelfs aan z’n remmen. Het is overigens niet alleen Checco die met de duiten wuift. Ook de toekomstige sponsor van Didi ziet de Duitser liever in een sponsortrui rijden dan in een regenboogtrui. De vriendschap tussen Moser en Thurau werd er niet minder door en later werden ze ploegmaten en zesdaagse koppel.

1978 – Checco wilde weer met een zak geld rammelen. Nu naar onze eigen Gerrie. De Kneet was natuurlijk niet de domste en liet Moser in de waan dat hij met een tweede plek ook heel gelukkig zou zijn. De hemel had de hele dag gehuild maar Gerrie deed er nog een schepje bovenop. Tranen op het podium! Prachtig! Ondanks dat ik een groot Moser fan ben genoot ik enorm van dit WK. De vriendschap tussen Gerrie en Moser is nooit meer wat geworden. Toch praat Moser nog steeds oprecht met respect over De Kneet.

1979 – Nu is het Raas die Thurau klopt. Niet omdat Didi in de remmen hing maar Raas had geen al te zware dag gehad. Jan werd iedere beklimming de Cauberg opgeduwd en de NOS bracht het keurig in beeld. De vriendschap tussen Jan en de NOS is nooit meer wat geworden.

1988 – Maurizo Fondriest stond aan het begin van z’n carrière en profiteerde optimaal van de strijd tussen Bauer en Criquelion. Nu heb ik Criquelion altijd een jankebankerd gevonden en Bauer nooit een echt onsportieve vent. Maar we waren in België (Ronse) dus Bauer ging op het offerblok. Dit zijn ook van die momenten dat ik ineens een stuk minder van België hou. Het supporters-cross-sfeertje zeg maar. Lijkt mij teveel op voetbal. Maar de vriendschap tussen Bauer en Criquelion was natuurlijk definitief naar vaantjes.

2007 – Bettini bolt met een symbolisch pistoolschot als winnaar over de finish in het “brave” Stuttgart. Getergd door politici die hem niet wilde laten starten. Ik kon zelf ook m’n grijns niet onderdrukken toen ik hem zag winnen.

2010 – Pozzato heeft een half jaar geen sex omdat dat een goed resultaat op het WK zou brengen. De ijdele Pipo haalt net het podium niet en is het lachertje van het peloton. Thor had die week veel “zondiger” geleefd als we z’n glimlach op het podium mogen geloven.

2011 – De Italiaanse bond heeft besloten geen ex-dopingzondaars mee te nemen. Dat doet Pettachi mogelijk besluiten Kazak te worden. Kijk eens naar het doping verleden van dat land en wat een wrange keuze moet dat dan zijn.

Gewoon een paar voorbeelden en het geeft zo prachtige aan dat het WK altijd een beladen koers is. Daarom ook zo jammer dat deze in de achterkant van de kalender is geduwd. Ik zie het WK veel liever tussen Tour en Vuelta. Is ook voor de Vuelta beter want die wordt nu door teveel renners als trainingskoers gebruikt.

Het WK.... het duurt nog even maar ik ben er helemaal klaar voor.


Foto: Een van m'n plakboeken en een foto van Harm Ottenbros met handtekening

woensdag 27 mei 2015

Espoirs 31 mei 2015

Als je niks hebt beslist de moeite om te gaan kijken. Vooral op Carrefour want deze jongens geven serieus gas. Nederlanders doen het doorgaans goed in deze koers voor renners onder de 23 en ook de Vlaamse renners hebben hier een indrukwekkende erelijst.