Parijs-Roubaix teaser 2014

Het regende, regende en het regende. Afzeggingen!

Met een leuk groepje stond een mini Parijs-Roubaix op de planning en voor mij een uitgelezen kans om de gemiste kansen van dit jaar een beetje op te vullen.
Een blik op Buienradar geeft doorgaans genoeg inzicht in het aantal afzeggingen, maar dit keer was de balans wel heel triest.

Gelukkig had ik Nicole gevraagd om mee te gaan anders was ik alleen door het Noord Franse landschap kunnen trekken.
Vorig jaar met Nicole al eens een mini Ronde van Vlaanderen gedaan en ze wilde ook wel eens echte kasseien proeven. Ik wil de Vlaamse stenen niet bagatelliseren, maar ieder die een keer Parijs-Roubaix heeft gefietst weet dat het verschil enorm is.

Auto in Hem gezet en tegen het parcours in gefietst om op 45 kilometer van de meet het parcours op te duiken. Graag had ik een paar stroken extra gedaan, maar de teilen die omlaag kwamen deed me besluiten met een finale van 45 kilometer al een heel gelukkig mens te zijn.
We fietste daar zonder enige ondersteuning en ik was ook nog eens met iemand die dit nog nooit gedaan had. Dan schrap ik liever wat stroken aan de voorkant dan dat ik in de echte finale moest gaan snijden.

Dat was in het geheel niet nodig want Nicole bleek niet alleen de regen en de wind goed te verteren, maar dokkerde ook prima over de kasseien.

De volgende kasseistroken werden aangedaan: Pont Thibaut,Chemin de l'Epinette, Le Moulin de Vertain, no name, Pavé Duclos-Lassalle, Bourghelles naar Wannehain, Camphin-en-Pévèle, Carrefour de L'Arbre , Gruson, Hem en Espace Charles Crupelandt.
In het aanrijden van het parcours begon het al te regenen en met een paar pauzes van enkele minuten (jackje aan jackje uit) zijn we van bui naar bui gefietst. Op veel plaatsen waren de stenen maar net nat aan het worden en was er prima te fietsen. Toch was de helft van de stroken al goed nat en vooral goed glibberig. Oppassen en ik wil dit jaar nog van alles meemaken, maar niet nog een keer een gebroken sleutelbeen.

De koffiestop in het altijd gezellige Cysoing lieten we even aan ons voorbij gaan. Het regende zo enorm hard dat we besloten eerst nog een paar stroken te doen voor alles blank zou staan. Een goed plan bleek later toen het echt hard ging regenen.
Carrefour was spekglad en ligt er iedere keer weer slechter bij. Ik ben echt benieuwd hoe lang het gaat duren voor hier ingegrepen moet (gaat) worden.

Bij 6 Bonniers (recreatiepark even voor de strook van Hem) toch even een pauze. In had op crepes of friet gehoop,t maar met dit slechte weer gaat de keuken niet open. Cappuccino met een Mars kon ik krijgen. Daar toch maar even uit zitten lekken en door naar de laatste echte strook die van Hem. Blijft voor mij toch een lastige strook. Zitten een paar delen tussen waar je vlot doortrapt, maar op sommige delen val je gewoon gruwelijk stil.

Nicole trapte zich uitstekend door "De Hel" heen en vrij vlot draaide we de wielerbaan op. Daar kon je bijna zwemmen want tot de Cote d'Azure (blauwe band) was deze al volgelopen.
Blijft toch een mooi moment die wielerbaan oprijden en op de finishlijn moet ik altijd even stoppen. Wat een helden hebben hier toch allemaal al gereden en het blijft toch een enorm mythische plek.

Nog snel een fotootje en rap terug naar de auto waar een tas met droge kleren stond te wachten.

Met alle afzeggingen begon de dag als een soort bijles in omgaan met teleurstellingen, maar werd uiteindelijk een fantastisch fietsavontuur. En de regen dan? Ja wie wil er nu een droge Parijs-Roubaix? Die edities zijn voor watjes en afzeggers.

Fotoalbum: Parijs-Roubaix Teaser 2014

Gevecht op Gerard's grond

Tijdens mijn vakantie stond er nog een aardig stukje in de krant. Naar aanleiding van de Tour etappe welke over een aantal kasseistroken van Parijs-Roubaix ging.
Leuk interview en Peter Schilthuizen is zelf natuurlijk ook een enorm enthousiaste wielerliefhebber.

Ontroostbaar: Geen Parijs-Roubaix

Ik zit dit met slechts één vinger te tikken. Gister zwaar gevallen en lig flink in de kreukels. Conditie was net aan het betere om op een redelijke manier Parijs-Roubaix te gaan fietsen.
Slechts één keer in de twee jaar en mijn grote doel en grote passie.
De fiets waar ik Parijs-Roubaix mee zou gaan fietsen stond al klaar.
Vers 30mm rubber, een vlakke cassette om optimale versnelling te kunnen kiezen en een extra stevige bidonhouder. Ook het reservemateriaal lag al klaar.

Hoewel ik wist dat het zwaar zou gaan worden had ik gruwelijk veel zin in. Heel veel zin. Het zou het fietsfeestje van het jaar moeten gaan worden.
In de krant stond recent nog een interview met me: "Verslaafd aan een klassieker".

Zeker............en na wat tegenslagen dit voorjaar keek ik er meer naar uit dan ooit tevoren. Al meer dan vijftig keer in de hel gefietst, maar het zou pas m'n vijfde grote editie worden.
Vijf! Daarmee zou ik beter doen dan Roger de Vlaeminck en Tom Boonen. Beide zijn immers op vier overwinningen blijven hangen. Tom krijgt nog kansen maar ik zou op 8 juni mijn vijfde gaan scoren.

Een droom? Ja want naast een gezin, drukke baan en nog wat tijdslurpers ben ik best trots als ik zo'n rit heb voltooid.
Vijf............een droom!

Het zal voorlopig een droom blijven want een onoplettende puber maakte gister aan al mijn ambities een einde.

Hij keek achterom waar z'n vriendje bleef en keerde ineens zonder weer voor zich te kijken. Ik was op een paar meter en was kansloos.
Ik kwam vol in het midden van z'n fiets en ging over de kop en landen op m'n schouder en kop.
Kronkelend van de pijn lag ik op de grond en de pubers waren volledig in paniek.
Aan de ene kant kon ik hem wel vermoorden, maar aan de andere kant had ik met hem te doen. Het joch was zich werkelijk doodgeschrokken.

Hulp had ik niet aan ze, maar vlak voor de crash passeerde er twee jonge vrouwen op de racefiets die te hulp schoten.
De dame die me als eerste hielp vertelde dat ze dokter is. Ze was ook nog adembenemend mooi. Het zit ook wel eens mee.

Na een eerste check mocht ik rechtop komen, maar voelde direct dat m'n sleutelbeen gebroken was en kon m'n tranen niet meer houden.
Pijn van een vleeswond, breuk, kneuzing zijn prima te hanteren. Ik ben immers een wielrenner en geen voetballer.
Alleen de pijn dat ik me realiseerde dat er een streep door Parijs-Roubaix ging was ondraagelijk.

Even heb ik op het punt gestaan om op de fiets te stappen en naar huis te rijden. Het incident gebeurde in Gouda op de dijk bij de begraafplaats.
Twintig minuten fietsen en de twee dames waren op weg van Utrecht naar Delft en zouden mee kunnen fietsen.
Ik realiseerde dat ik met beide handen niet kon remmen en dit leek me niet de dag om nog meer gevaar te introduceren.

De beide dames waren super behulpzaam. Daarnaast waren het echt een paar leuke meiden.
Al lig ik dood te gaan zal ik altijd grappen blijven maken en kon niet laten om te zeggen: "Wat zijn jullie een schatjes zeg, als ik half zo oud was en niet zo gelukkig getrouwd zou ik het best lastig vinden wie van jullie ik als eerste uit zou vragen".

De meiden zorgde voor een sfeer dat de eerste schrik snel zakte. DANK! SUPER!

Ik had m'n vrouw gebeld en ze kwam me ophalen, maar het ging gelijk door naar het Groene Hart Ziekenhuis.
Onderzoek, foto's, onderzoek.

Het was inderdaad een gebroken sleutelbeen, gebroken rib, rechter kant helemaal beurs, linker pols gekneusd en schaafwonden op diverse plekken. In m'n gezicht de meest nare schaafplek.
Even twijfelde de arts om te opereren maar ik werd uiteindelijk met een mitella en zware pijnstillers naar huis gestuurd.

Op bed gaan liggen is een ramp, slapen een drama.
Natuurlijk is het leuk al je onder de douche door je lief wordt ingezeept, maar niet als je haar vervolgens niet even lekker beet kan pakken.
Een tablet vasthouden is al te zwaar en kan niet bukken of wat dan ook. Aan en uitkleden moet ook door de "zuster" gebeuren. Normaal zijn dat leuke spelletjes maar nu even niet.

Toen ik gister met flink wat pillen probeerde te slapen lukte dat pas na een flink potje janken.

De vijfde Parijs-Roubaix zal nog even een droom blijven.

Hoe goed ieder voor me ook is voorlopig ben ik ontroostbaar. Verslaafd aan een klassieker.................het klonk toch zo mooi.

Espoirs: 1 juni 2014

Parijs-Roubaix voor de profs lijkt al weer een eeuwigheid terug. Toch gaat het de komende maand nog even serieus druk worden op het parcours richting Roubaix.

Op 8 juni mogen de wielertoeristen hun kunsten vertonen en een week eerder zijn de espoirs (U23) aan de beurt. Een prachtige koers van een zeer hoog niveau. Gelukkig na een jaar van afwezigheid weer op de kalender.
De heren mogen zich opmaken voor 180 zware kilometers met 17 zware kasseistroken.
Om 12 uur wordt in Péronne het startschot gegeven en rond half vijf wordt de winnaar verwacht. Uiteraard op de legendarische wielerbaan in Roubaix.
Wil je live gaan kijken dan is naast de wielerbaan vooral de strook van Carrefour de L'Arbre een dikke aanrader.

Nederland komt uit met een nationale ploeg maar ook de development teams van Rabo en Giant zijn van de partij.

De organisator heeft naast bovenstaande poster ook een erg fraaie clip gemaakt:

Paris-Roubaix Cyclotourise 2014

Zondag 8 juni 2014 komt rapper en rapper dichterbij. Parijs-Roubaix voor wielertoeristen. Wij (ik ben er ook een) mogen een dagje doen of we Niki, Tom, Fabian, Roger of Eddy zijn.
Even voelen hoe dat is. Een dagje beleven wat het is om dat velodroom te halen. Ruim 200 kilometer trotseren. Eigenlijk maar 55 kilometer, want daar liggen de uitdagingen.
Deze editie voor wielertoeristen is in kilometers iets korter dan de prof editie. De saaie aanloop begint iets later. Om te zorgen dat je toch goed naar de kloten gaat zijn er vlak voor de finale een aantal extra kasseien ingelast. Gewoon als aardigheidje............

Helaas is deze rit maar één keer in de twee jaar. Aan de andere kant bij lange na niet zo'n massaal evenement als Ronde van Vlaanderen en Amstel Gold Race.
In 2012 stonden er 2222 deelnemers aan de start voor twee afstanden. Een dergelijk aantal maakt het net leuk. Je ziet genoeg andere fietsers, maar je hebt over het algemeen ruim baan om over de stenen te ploeteren.

Voor mij persoonlijk gaat het een dag met een sterretje worden. Blessure met duiken opgelopen gaat wel een stuk beter, maar is nog pijnlijk en gister pas op de fiets voor slechts een uurtje. Conditie heeft een zware tik gehad maar ik ga het gewoon doen!
Dus jullie zien mij op 8 juni aan de start. Zo vroeg mogelijk om maximaal ruimte te hebben.
Ik stap liever op 30 kilometer voor Roubaix af dan dat ik niet start...............

Ik hoop veel van de lezers en volgers van deze blog op die dag te ontmoeten. Was in 2012 ook een leuke ervaring. Schiet me gerust aan!
Herkenbaar aan blauwe retro Gios en onze volgwagen geeft graag assistentie aan lezers van deze blog.

Een kleine 900 deelnemers hebben zich inmiddels ingeschreven, waaronder een groot aantal bekende gezichten.
Ze komen weer uit alle hoeken van de wereld: Duitsland, Engeland, Belgie, Frankrijk, Italie, Spanje, Denemarken, Nederland, Oostenrijk, Australie, Finland, Verenigde Staten, Ierland, Nieuw Zeeland, Slovenie, Zweden en Zwitserland.
Indrukwekkend lijkt me!
De sfeer blijf ik van dit event ook ongekend goed vinden. De verbondenheid om samen door "De Hel" te trekken zorgt toch voor een bepaalde sfeer.
Daarnaast is Velo Club Roubaix een uitstekende gastheer. Kan je jaloers op zijn! Ook andere events bij hun gedaan en is altijd helemaal ok!
Je krijgt nergens zo'n waar voor je geld en snap niet hoe ze het er van doen.

Ondanks de professionele organisatie zijn er ook nog wat kneuterige zaken. Wat te denken van de offciele poster. Een knustelwerkje wat m'n dochter maakte toen ze op de lagere school zat.
Toch zijn het dit soort dingen die het juist zo mooi maakt. Heerlijk toch?
Geen 10.000 Euro uitgeven aan een reclamebureau. De waanzin van grote fietsevents. Soms vraag ik me wel eens af of ze nog wel begrijpen wat een wielertoerist wil?
Bij die commerciële organisaties wordt je van alles opgedrongen waar de meeste fietsers niet op zitten te wachten.
Want wat wil je nu als wielertoerist?
- uitdagend parcours
- liefst met wielerhistorie
- duidelijke pijlen
- assistentie bij pech
- bevoorrading
- na afloop douchen
- vriendelijke staf
- fair inschrijfgeld

Bij VCR leveren ze het allemaal! Als je vindt dat je een goede wielertoerist bent moet je dit een keer gedaan hebben. Een beetje wielertoerist heeft Luik-Bastenaken-Luik, Mont Ventoux, Milaan-San Remo, Ronde van Vlaanderen, Alpe d'Huez, Sellaronda op z'n palmares.
Maar echt glimmen gaat dat lijstje toch als je er een doortocht van "De Hel" aan toe kan voegen.

Vooraf inschrijven kan nog tot 11 mei as en op de dag van de tocht zelf. Ook op de zaterdagmiddag voor de toch is er gelegenheid om in te schrijven.

Ik zie jullie graag op zondag 8 juni 2014.

Meer info: website Velo Club Roubaix

Superklassieker

Morgen is in Oudenaarde deze leuke combirit. Al een paar jaar een groot succes en ik blijf het een briljant idee vinden om een dergelijke tocht op een feestdag te houden.
Dit soort dagen glippen anders door je vingers door het doen van doorgaans: NIKS.....

Zelf ben ik er door een blessure helaas niet bij. Was met een collega met de prominenten mee gefietst en was zeker flink foto's gaan maken op Carrefour de L'Arbre.
Van de oude helden en een dergelijke serie graag geplaatst op deze blog.

Wie als wielertoerist geen zin heeft in een volledige Ronde van Vlaanderen en/of Parijs-Roubaix krijgt morgen de kans aan beide te proeven.
Er zijn een groot aantal afstanden waarbij de 125 en 140 kilometer de meest aantrekkelijke lijken.
Geen afstanden waar een getrainde wielertoerist schrik van hoeft te hebben en ook geen afstanden dat je belachelijk vroeg moet starten en of laat thuis komt.

Bedenk wel dat dit een evenement is wat druk bezocht wordt en laat op zo'n dag zaken als gemiddelde voor wat het is. Geniet van het feit dat je op het parcours rijdt van twee grote monumenten uit de wielersport.
Dat er nog een aantal oude helden meedoen maakt het natuurlijk alleen maar specialer.
Ook moet je rekening houden dat op Koppenberg en Paterberg er collega fietsers voor je van de fiets moeten. Accepteer dat en loop je zelf ook gewoon even een stukje. Beter dan met geweld, getier willens en wetens zo'n helling op te rijden. Het is een feestdag immers!
Voor ieder die wel gaat: succes en veel plezier!

Meer info op: www.superklassieker.be

Foto: In totaal zijn er dit jaar 8 afstanden dus opletten bij de splitsingen!

Voorjaar zit erop

Het voorjaar zit erop. Met een klein beetje gemeen lachje moet ik toch constateren dat van alle (semi) klassiekers Parijs-Roubaix verreweg het beste kijkspektakel was.
Dit met dank aan Wiggins, Sagan, Boonen, Cancellara, Vanmarcke, Stybar, etc, etc.

Maar niet alleen Parijs-Roubaix was de moeite van het kijken waard. Strade Bianche, Ronde van Vlaanderen, Dwars door Vlaanderen behoorde tot de betere kijkmomenten.

Het klim drieluik van de afgelopen week was echter drama:

Amstel Gold Race: 2 kilometer spanning
Waalse Pijl: 1 kilometer spanning
Luik-Bastenaken-Luik: 8 kilometer!

Met 80 man begonnen ze vanmiddag (LBL) aan de één na laatste klim. 80! Voor iets wat door sommige als de zwaarste klassieker wordt gepresenteerd.
Sowieso wil ik met ieder die dat denkt wel een keer zowel Luik-Bastenaken-Luik en Parijs-Roubaix rijden. Eerste weekend eerst Luik en op zondag Roubaix (dus beide in 1 weekend) en het weekend daarop andersom.
Wel natuurlijk de volledige afstand met alle beklimmingen en kasseien! Ik weet de weg wel..........

Voor menig fietsende analist is het Bos van Wallers echt een stuk zwaarder dan welke klim in Luik dan ook. Maar toch zijn die klimmetjes in totaal te zwaar. Op een andere manier zwaar.
Dat komt omdat de renners tegenwoordig geen (minder) EPO gebruiken.

In 1994 trok de Gewiss ploeg als een tornado door de Ardennen. Niet veel later fietste iedereen zo hard.
De Gewiss ploeg ging echt als een Ferrari wat ook de naam was van de betreffende ploegarts. Andere ploegen lieten zich niet op hun kop zitten. De top nivelleerde en parcoursbouwers gingen het zwaarder maken om die nivellering te bestrijden.

Met name Milaan-San Remo, Amstel Gold, Waalse Pijl en Luik-Bastenaken-Luik zijn het slachtoffer geworden van deze idiote aanpak.

Inmiddels zijn de parcoursen zwaarder, maar de controles op EPO strenger. Daarnaast zijn de belangen (met name WT-punten) groter en deze combi (geen EPO, zwaarder parcours, punten) zorgt voor een verlammend effect. Met name in die koersen waar het parcours onnodig (quasi) zwaar is gemaakt.

Jammer. Heel jammer. Parijs-Roubaix ligt me het meest aan m'n hart, maar de andere vier top-monumenten vind ik ook prachtige koersen.
Ook klassiekers uit de tweede rij zoals de Amstel en de Waalse pijl draag ik een zeer warm hart toe.

Maar wie nu over de schouder terugkijkt naar het voorjaar, zal toch moeten toegeven dat er nu ECHT wat moet gebeuren!

Foto: Ik ben geen kasseien-nerd en ook de Ardennen hebben mijn aandacht. 

Hier zelf in actie op La Redoute waar vroeger de koers echt ontplofte. 

Doe de finish van LBL maar gewoon weer in het centrum van Luik. Was altijd spannend!

Niki Terpstra: 2014

Ik ben geen chauvinist maar zo'n schitterende overwinning van Terpstra kan ik toch wel enorm van genieten. Persoonlijk ben ik een groot voorstander van mondialisering van welke sport dan ook.
Ook ben ik voorstander dat alle toppers in een bepaalde sport zich in de grootste events van de betreffende sport zich laten zien.

Me dunkt dat ik dit keer op m'n wenken ben bediend. Kijk eens naar die top tien!

Zelf ben ik geen groot fan van Wiggins, maar ik maak nu toch een hele diepe buiging voor de opvallende Brit. Met een plaats in de top tien gaf hij zelf nog aan dat Roubaix mooier is dan de Tour. Ik zou Bradley adviseren er volgend jaar nog eens voor te gaan en wat zou het mooi zijn om weer eens een Tour winnaar op het podium in Roubaix te hebben.
Het zou een reclamestunt zijn TEGEN het doorgeslagen specialisme wat in mijn ogen de laatste jaren de wielersport teveel in haar greep heeft.

Maar kijk eens wie er verder staat in de top tien:
Sagan het wonderkind en die knaap mag dan miljoenen verdienen maar was niet flauw en legde er flink de pees op. In een zeer winderige editie ging hij moedig in de aanval en nadat hij werd teruggepakt wist hij zich in de kop van de koers te handhaven. Keurige zesde plek was zijn deel.

De eveneens nog jonge Degenkolb klopte de achtervolgers voor de tweede plaats en heeft in de paar jaar dat hij bij de profs rijdt toch ook al een paar keer een visitekaartje afgegeven. Schrijf hem maar op voor de komende jaren. John gaat ijzersterk over de stenen en met deze gast wil je niet op de wielerbaan belanden want dan ben je gezien.
De beste kasseispecialist op dit moment is verreweg Sep Vanmarcke. Voor Sep zou alleen de laatste honderd kilometer helemaal kassei moeten zijn. Sep was op de afspraak en met een vierde plaats zal hij zelf wat moeite hebben maar hij laat zien dat hij in dit soort koersen nooit verzaakt.
Wereldkampioen cyclocross was ook op de afspraak en bevestigde zijn sterk optreden van vorig jaar en deed met een vijfde plek zelfs 1 treedje beter.
Sebastian Langeveld is uit de top tien de kleinste naam maar in deze koers hoort hij gewoon van voren te zitten. Jammer dat deze frisse knaap zo vaak van ploeg is gewisseld. Een stabieler "thuis" had zeker al een beter palmares opgeleverd.
Datzelfde heb ik een beetje bij Geraint Thomas. Bezig aan een ijzersterk seizoen maar ook al veel ploegen achter de rug.
Verder staan in de top tien Cancellara en Boonen. Beide hadden de mogelijkheid voor diverse records maar het werd door de wind en de vroege finale een zeer zware dag. Dan blijken mannen als Fabian en Tom ook maar gewone mensen.

Als je een Tour winnaar, twee recordjagers, de wereldkampioen veldrijden, een aantal absolute kasseispecialisten en een multitalent achter je weet te laten ben ze zelf ook een kanjer.

Terpstra is zo'n kanjer. In een kleiner ploeg zou hij ongetwijfeld kopman zijn. Nu zal hij in eerste instantie Boonen moeten helpen en daarnaast wissel kopman. Het was juist diezelfde Boonen die met nog twee uur koers een shot hagel door de kraaienboom joeg.
Het is niet meer stilgevallen en we waren getuigen van het mooiste schouwspel van dit seizoen. De wind maakte het echter onmogelijk om een lange solo er uit te persen zoals Tom en Fabian in het verleden wel gedaan hebben. Het zou pure zelfmoord zijn en de moedige poging van Sagan liet zien dat het onbegonnen werk was.

Als je ziet wie er in de top tien staat dan ben je zelf ook een hele grote jongen als je die achter je weet te houden. Op Facebook kwam ik een serie foto's tegen van de eerste 30 renners aan het eind van Carrefour. Eigenlijk zat allen Terpstra daar nog fris. De rest waren allemaal stervende zwanen inclusief de topfavorieten.
Maar Terpstra was slim genoeg om nog even te wachten. Het stuk tussen de strook van Gruson en die van Hem is net te lang. Zeker als je daarna in de wind in je eentje over de kasseien van Hem moet.
Bij het afrijden van de kasseien van Hem ligt de weg even een beetje in de luwte en ieder likt zijn wonden van deze laatste strook. Erg goed gezien om precies daar te gaan.

Maar dan is het nog wel even bikkelen. In het centrum van Hem moet er nog even een zeer nijdig stuk vals plat worden genomen. Maar Niki heeft al meermaals laten zien een uitstekende solo in de benen te hebben. Dit jaar won hij voor de tweede keer Dwars door Vlaanderen met een imposante solo. Menig kenner was het er over eens dat maar een heel enkel renner in het peloton zo'n solo tot een goed einde kan brengen.
De overwinning in Dwars door Vlaanderen moet Terpstra ook het vertrouwen hebben gegeven dat hij alleen het velodroom kon betreden. Mooier moment is er niet voor een wielrenner: solo aankomen op het velodroom in Roubaix.
En dan over je rug kijken hoe de wereldtop (inclusief Tour winnaar en wereldkampioen veldrijden) om de troostprijzen mag sprinten.

Prachtige sport en van mijn mag de top 30 volgend jaar weer zo'n show gaan geven. Of het Niki dan weer gaat lukken? Zal niet meevallen maar ook op weg naar Roubaix wist ieder dat je deze knaap geen 100 meter moet geven.

Hulde!

Podium 2014
1. Niki Terpstra
2. John Degenkolb
3. Fabian Cancellara

Ook voor de familie Terpstra was het een erg spannende middag getuigen deze bijdrage van Mike Terpstra op YouTube:

Roubaix ontwaakt

Heerlijk filmpje met idem muziek hoe Roubaix wakker wordt en de zondag langzaam naar een kookpunt voert. Must seen voor liefhebbers van romantiek, zwart wit en leuke achtergrond verhalen van koers.

Seps dream

Sep droomt van een overwinning in Roubaix. Leuk filmpje van cyclingnewstv.

De laatste nieuwtjes

Nog één nachtje slapen en dan is het zover. Het Woeste Wilde Web barst bijna uit haar voegen van de voorbeschouwingen en achtergrondartikelen. Voor wie geen zin heeft dat allemaal af te zoeken heb ik gewoon eens een paar aardige artikelen verzameld.
Gaat er niet om of ik het overal mee eens ben maar ik denk dat het een leuke diversiteit aan artiekelen is en leuke leesvoer voor de zaterdagmiddag.

Deelnemerslijst 2014 (website ASO-TdF)
Erelijst (Parijs-Roubaix Blog)
Hoe ging het vorig jaar. Editie 2013 voor de TV (Parijs-Roubaix Blog)
Wiggins doel gemaakt van Parijs-Roubaix (Nieuwsblad)
Boom: met beperkingen (radiofragment NOS)
Tom Boonen nog nooit lek (Nieuwsblad)
Terpstra gemotiveerd (AD)
17 landgenoten aan de start (AD)
Boy van Poppel valt in (NOS)
Bekijk de dubbels (video's op Sporza)
Alcoholverbod op Carrefour (De Standaard)
Vijf miljoen kasseien 1 favoriet (NOS)
Cancellara: geschiedenis schrijven (Volkskrant)
Degenkolb droomt (Wielerflits)
Terpstra dolt met foto's op Twitter (HLN)
Maaskant kopman bij UHC (HLN)
Grootste gratis spektakel (GVA)

Tip voor wie een beetje Italiaans beheerst:
La storia della gara per duri come le pietre (Gazzetta dello Sport)

Foto: Welke naam wordt er morgen in de douches toegevoegd?

Zondag voor de TV

Live koers kijken is natuurlijk het mooiste maar miljoenen wielerfans zullen zondag toch voor de buis gaan zitten. Met een beetje mazzel op het puntje van de stoel.

Uitzendingen zondag 13 april 2014 van de belangrijkste zenders welke in Nederland en Vlaanderen te ontvangen zijn:

Nederland 1 10:15 - Uiteraard wordt in Studio Sport gestart met de marathon van Rotterdam en aansluitend zal de live uitzending van Parijs-Roubaix beginnen.

Canvas 12:50 - Live verslag

Eurosport 13:15 - Live verslag

Eurosport 23:00 - Samenvatting

Voor wie zich niet in Nederland of België verblijft is www.steephill.tv een erg handige site. Tientallen links naar livefeeds. Afhankelijk waar je je bevindt zal de ene link wat beter dan de andere werken. Gewoon een paar proberen.

Foto: Voor veel TV-kijkers zal de passage door Het Bos van Wallers een belangrijk hoogtepunt zijn.

Verslaafd aan een klassieker

In het AD van vandaag aandacht voor deze blog en deze mooie klassieker.

Reine des Classiques

Wat een heerlijke trailer.............

Steen in de Kikkerpoel

Liefhebbers van Parijs-Roubaix zullen de hele zaterdag druk zijn met de voorbeschouwingen in de krant. Op de koersdag zelf zal er alleen aandacht zijn voor live-feeds op internet en natuurlijk de TV voor de laatste 120 kilometer.
Toch kan Parijs-Roubaix een heerlijk familiefeest worden. Volg gewoon de tips op van "De Steen in de Kikkerpoel.

Kijk eens op de blog van De Steen in de Kikkerpoel want deze jongens hebben niet alleen verstand van koers maar ook van zelfspot. Heerlijk om te zien!